Ondan farklı pek çok şekilde bahsedilirdi; ruhsuz, paragöz, günah yöneticisi, suç ortağı, şeytanın adamı... Ama o bunlardan hiçbiri değildi. Amir müşterilerine tutkularının ve arzularının peşinden gitme fırsatı sunuyordu. İnsanlığın doğuştan günahkâr olması onun sorunu değildi.
Eline alıp görmedikçe inanamıyorsan, işte bu, acınılması gereken bir ruhun işaretidir. Eğer yüreğine güvenmiyorsan, bu dünyada ne tür bir gerçeklik bulabilirsin? Gerçekten de kişi görebilir ama inanmayabilir. –Bu hiç görmemekle aynı şey değil mi?