Amadeus Magnus
@sinemaestro
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Şeytan AzaptaEdebiyat
Death Takes a Holiday ve yeniden çevrimi Meet Joe Black'te işlenip daha sonra Lucifer dizisinde hizmetkarını da yanına katmasıyla perçinlenen klişede şeytanın yeryüzüne tatile indiğini çokça izlemişizdir. Bunun yazın edebiyatında karşılığını bulan örneklerinden, bu bitmemiş kitapta Bakire Meryem - Fahişe Kompleksi'ne de göndermeler katılarak, yine günümüz seyircisi için Chinatown veyahut Eşkîya gibi tanıdık filmlerde dahi işlenen başka bir "twist" ile Şeytan sudan çıkmış balığa dönüyor ve intikamını alamadan, Şahane Hayat'ın Bay Porter'ini aratmayan esas kötümüz Magnus'un tiradıyla kapanış yapılıyor.
Andreyev'in 
Kızıl Kahkaha ve özellikle 
Yahuda İskariot 'ta da bolca kullandığı iç monologlar burada okumayı sekteye uğratan bir unsura dönüşmüş. Zira Magnus ile Şeytan'ın kedi-fare oyununu andıran diyalogları romanı sürükleyen belki de yegâne faktör. Hâl böyleyken tansiyon bir yükselip bir sönüyor ve yemeği sıcak yeme şansına bir türlü erişemiyorsunuz.
Yeryüzünde güçlerini de kullanamadığı için aslında Şeytan'ın, dolayısıyla romanın fantastik bir yönü bulunmuyor; bu sebeple okuma yapmak isteyenleri özellikle bu hususta uyarmak gerektiğini düşünüyorum. Felsefik boyutunda, zaten üstüne onlarca eser yazılmış bir tema, sadece bir çeşitleme olduğu bilinciyle okunursa daha çok keyif alınması mümkün olacaktır.
P.S. Çevirmenin Andreyev üzerine verdiği bilgilere ayrıca övgü düzmek lazım. Rus edebiyatının nasıl bir eleştiri gücüne maruz kaldığının da altı özellikle çizilirken, Gorki, Tolstoy ve nicelerinin yazara bakışı da roman öncesinde mercek altına alınıyor.
Kızıl Kahkaha ve özellikle Yahuda İskariot 'ta da bolca kullandığı iç monologlar burada okumayı sekteye uğratan bir unsura dönüşmüş. Zira Magnus ile Şeytan'ın kedi-fare oyununu andıran diyalogları romanı sürükleyen belki de yegâne faktör. Hâl böyleyken tansiyon bir yükselip bir sönüyor ve yemeği sıcak yeme şansına bir türlü erişemiyorsunuz.
Yeryüzünde güçlerini de kullanamadığı için aslında Şeytan'ın, dolayısıyla romanın fantastik bir yönü bulunmuyor; bu sebeple okuma yapmak isteyenleri özellikle bu hususta uyarmak gerektiğini düşünüyorum. Felsefik boyutunda, zaten üstüne onlarca eser yazılmış bir tema, sadece bir çeşitleme olduğu bilinciyle okunursa daha çok keyif alınması mümkün olacaktır.
P.S. Çevirmenin Andreyev üzerine verdiği bilgilere ayrıca övgü düzmek lazım. Rus edebiyatının nasıl bir eleştiri gücüne maruz kaldığının da altı özellikle çizilirken, Gorki, Tolstoy ve nicelerinin yazara bakışı da roman öncesinde mercek altına alınıyor.
London CallingEdebiyat
London'un diğer eserlerine nazaran ayrıksı bir yerde duran bu kıyamet sonrası romanı, bir yandan onun natüralist ve romantik doğasını bünyesinde taşırken, diğer yandan yüz yıl sonrasının dünyasına ve toplumlarına dair hayranlık verici tespitlerde bulunuyor: Dünya nüfusundan tutun da sadece 8 yıl sonrasında hortlayacak pandemiye kadar. Burun ve kulak deldirme kısmına hiç girmiyorum. Bu elbette bir bilimsel çalışma değil, içinde enfes bir anlatı gücü var, öyle ki, bolca filme çekilen Beyaz Diş ve Vahşetin Çağrısı'ndan çok daha sağlam bir sinematik malzeme sunuyor (zaten günümüz zombi dramalarıyla yolu bolca kesişiyor).
Geriye dönük anlatı zaten kafadan açılış sekansı. Tüm bu ıssızlığın ardında, geçmişte yatan ve kıymetini bilmediğimiz bolluk (Soylent Green), adaya düşen grupta uşağın soylu kadının aşığı olması (Male and Female, 1919; Cecil B. DeMille - fakat orada şiddet değil romans vardır), nereye bassanız altında can çekişen ölüler (The Walking Dead), tümünden daha korkuncu cehaletin pençesinde kibire boğulmuş genç kuşak (bugünün bilgi çağında fark varmış gibi)... London hikayesini 60 sayfa içinde öyle sıkı örüyor ve hünerini yarının dünyasını resmetmekte öylesine döktürüyor ki, başka bir kitap yazmasaydı da, tek başına şununla yaşayan bir kalem olurdu diye düşünüyorum.
Daha önce okuyup da inceleme bırakmadığım kitaplarını da -diğer kimi yazarlarla birlikte- tekrar elden geçirmek ümidiyle, London'u saygıyla selamlıyorum.
London romantizmiKitap Alıntısı
Dünyada Şoför diye bir adam olmasaydı Vesta'nın, evet, onun bile beni sevebileceğine inanmak için nedenlerim var. Aah, ah, sekiz milyar insanı öldüren şu veba neden bir adamı daha öldürmemiş, neden Şoför'ü sağ bırakmıştı ki?
