"Öğrenmenin en iyi yolu bu, Sarai. Hatalarından ders almak. Hatalarından ders alıp onları düzeltmeyi öğrenmek. Hiçbir antreman, kurgulanmış hiçbir senaryo sana hayatın kendisinden daha çok şey öğretemez."
Öfkelendiğimde her zaman ağlamak huyumdu. Kendimi bildim bileli böyleydim. Bu huyumu hiç sevmiyordum. Böyle durumlarda bağırmaz veya küfretmez, eşyalara ya da insanlara vurmazdım. Sadece ağlardım.
Hem de her zaman...
Mühürlü vagonlar içinde geldik buralara; karılarımız, çoluk çocuğumuz hiç'e doğru nasıl gittiler, gördük. Tutsak edilmiş bizler, zorla çalıştırıldık sönmüş ruhlarımızla yüzlerce kez gidip gelerek. Geri dönmeyeceğiz. Buradan kimse kurtulamaz; çünkü kurtulursa Auschwitz'de insanların insanları ne duruma düşürdüğünü etine vurulan damgayı göstererek anlatacaktır tüm dünyaya.