Sinem Burcu Aydoğan
@sinemyadaburcu
Bu kitaba “bir şeyin sağlıksız olup olmadığını anlayabilmek için öncelikle sağlıklı olanın ne olduğunu anlamak lazım” düşüncesiyle başladım. Yalnızca kültürümüzde değil aynı zamanda evlerimizde de her aile için her kişi için ayrı ayrı var olan ve genelde de büyük bir tabu olan cinsellikle ilgili gerçekten de psikolojik açıdan oldukça güzel bir kitap olduğunu düşünüyorum. Kitapta aslında yıllardır yok sayılan ve sanki bir utanç kaynağıymış gibi yıllardır süregelen kadın cinselliğinden ve erkek cinselliğinin hem erkekler hem de kadınlar üzerindeki baskıcılığından çok güzel bahsedilmiş. Konuşulmayan ve bastırılan duyguların, içgüdülerin zamanla dışavurabildiğini biliyoruz. O yüzden öncelikle okumak ve de üzerine konuşmak lazım. Tabularınızı yıkmak üzerine adım atmak istiyorsanız eminim ki bu konuda oldukça yararı dokunacak bir kitap olacaktır. Yıllardır öğrenilen kalıpları yıkmak kolay değil tabiki de ancak her şey önce düşünceyi değiştirmekle ve sonrasında da bir adım atmakla başlar.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitaba tam anlamıyla bayıldım. Çok uzun zaman olmuş böyle içimi ısıtan, kalbimi yumuşatan bir kitap okumayalı. Görülmek, duyulmak, insanın kaç yaşında olursa olsun içindeki çocuğa temas edebilmesi ne kıymetli bir şeymiş meğer. Her şeye rağmen yaşama, hayata, filizlenmeye devam edebilmek ne büyük bir nimetmiş. Kitabın hayli duyarlı bir ruhun kalemiyle yazıldığı benim de alıntılarını yaptığım bazı cümlelerden bellidir diye düşünüyorum. Yazarın okuduğum ilk kitabıydı ancak ara ara kitaplarını okumaya karar verdim. Bir film izlemiştim bu kitabı okurken. "Bir yerde acı çekiyorsan yolculuk zamanı gelmiştir." diyordu. Bir kitabın okunması için kişinin hayatında belli bir zamanı olduğunu düşünmüşümdür hep. Bir seyahat sonrası bu kitap, bu film ve bu söz öyle etkilediler ki beni. Belki de kendimi yola atmamın bendeki iyileştirici etkilerini fark ettim böylelikle. Özetle kendini yolculukta keşfetmiş, hayatının iplerini orta yaşlarında eline alan bir kadının filizlenmesinin, büyümesinin hikayesiydi. Bitirirken kitaptan bir alıntı daha yapmak istiyorum:
"...en çok aklını toparlaması icap edenler seçiyor galiba bu yolu dedim kendi kendime..."
"Yol herkese bir nebze iyi geliyor sanırım."
Kitapta kendimden çok fazla parça buldum ve bir solukta okudum. Oldukça da etkiledi bu kitap beni. Özellikle ölümü sık sık düşünen biri olarak derin sorgulamalara ittiğini söyleyebilirim.
"İntiharın en büyük günahlardan biri olduğunu biliyorum. Fakat mutsuz olmak da büyük bir günah." kafası içerisindeyseniz bu kitap size intihar güzellemesi gibi bile gelebilir. Edebi açıdan gerçekten dili çok güzeldi, felsefik bakış açısıyla düşündüğümüzde ise kitabın beni oldukça tatmin ettiğini söyleyebilirim. Yalnız bu düşüncelere yakınsanız kitabın bir tetikleyici olabileceğini de düşünüyorum.
Nihan Kaya'nın kalemiyle tanıştığım ilk kitap. Kendisini gerçekten bu kitaptan sonra çok sevdiğimi söyleyebilirim. Kitapta oldukça güzel alıntılar yer alıyor ve dili gerçekten de akıcı, kitabı okudukça aydınlandığımı hissettim. Özellikle bu kitabını her kadının okuması gerektiğini düşünüyorum. Hatta yakın arkadaşlarımı okumaları için zorluyorum. Türkiye'deki toplumsal cinsiyet eşitsizliklerinden, kız çocuklarının alışılagelen ancak aslında erkek çocuklarına kıyasla oldukça ötekileştirilen bir şekilde büyütülmesinden, suyla olan ilişkimizden oldukça güzel bir şekilde bahsetmiş. Hatta kendi çocukluğundan oldukça samimi örnekler de vermiş. Mesela su kanallarında boğularak ölen çocuk haberlerinde neden hep erkek çocuklarını gördüğümüzü daha önce hiç düşünmüş müydünüz? Ya da mesela bunun kız çocukları ve erkek çocuklarının yetiştirilmesiyle ilgili bir farklılıkla ilgili olabileceğini? Ne yaşadığımızı fark etmek, okumak, paylaşmak, hayatımıza değer vermek hepimizin hakkı. O yüzden okuyunuz, okutunuz efenim.
İyileştiren SınırlarPsikoloji
Oldum olası psikoloji kitaplarını büyük bir hevesle okurum. "Neyi neden yapıyoruz? Çocukluğumuzda başımıza gelenler hayatımızı nasıl etkiliyor? Çocukluğu değiştiremesek de geleceği değiştirebilir miyiz?" gibi sorular zihnimde sık sık dolaşır.
"İyileştiren Sınırlar" da kafamda tüm bu sorularla kapağını açıp hevesle okuduğum bir kitap oldu. Kitabın ilk 20-25 sayfasında akışın biraz yavaş olduğunu, ana konuya bir türlü girilemediğini ve kitapta sık sık aynı konular üzerinde tekrara yer verildiğini söylemeden geçemeyeceğim. Lakin kitabın dili oldukça anlaşılır ve akılda kalıcı. Bir bibliyoterapi kitabı olduğu için sayfalar içerisinde kendinize uygulayabileceğiniz alıştırmalar da mevcut. Ne kadar aktif bir psikoloji okuyucusu olsam da konu alıştırmalara gelince öyle bir inceleyip geçmekle yetiniyorum. Sınırlar konusunda daha önce fark etmediklerimi fark etmemi ve fark edip adını koyamadığım şeyleri tanımlamamı sağlayan bir kitaptı benim için. Tam anlamıyla aydınlandığımı ve içsel iyileşme yolculuğuma katkı sağladığımı söyleyebilirim. Kitabın içeriğinde bir çocuğun ihtiyaçları çok güzel ifade edilmiş. Bu ihtiyaçlar karşılanmadığında yetişkinlik yaşantısında ne gibi sınır hataları yapıldığından bahsedilmiş.
"Özellikle fazlasıyla kısıtlanmış bireyler ihtiyaçlarının ve haklarının ne olduğunu bilememekte ve aynı biçimde tekrar eden olumsuz deneyimlerinin herkesçe yaşandığını, bunların doğal olduğunu hatta bu olumsuz yaşantıları hak ettiklerini düşünmektedirler. Onlara iyi gelecek şeyleri talep etmeyi ya da zarar verecek şeyleri durdurmayı kendilerine hak görememektedirler." şeklinde kitaptan bir alıntı yapmak istiyorum. Eğer ki "hayır demek/diyememek, sınır koymak/koyamamakla ilgili problemler yaşadığınızı düşünüyorsanız veya bu konularla ilgili daha önce hiçbir şey