Sinem Burcu Aydoğan
@sinemyadaburcu
İnsanın yüreğindeki ukdeleri hatırlatan cinsten bir kitap…
Sabahattin Ali
Değirmen
Sabahattin Ali
DeğirmenReklam
"Bir yola çıkan kişi, bir yerden bıkandır; bir yerde konaklayan ise, bir yolda yorulan
-bu iki konum böylesine farklı."
Oruç Aruoba
Oruç Aruoba"Hiçbir yere ait olmayanları iyi tanırım. Her yere aitmiş gibi davranırlar."
Kinyas ve Kayra
Kendinizi hiç, bir yere ait hissedemediğiniz oldu mu? Siz olmasanız da hayatın zaten aktığını fark ettiğiniz anlar mesela. Ya da bir kafeye, parka, deniz kenarına oturup hayatın akışından kendinizi uzak hissettiniz mi hiç? İnsanlar, şehirler, evler, kahkahalar, yalnız kalınca insanın gözpınarlarında beliriveren gözyaşları... Herkes yerleşik hayata geçmiş de bir benim sanki göçebe yaşayan. Sahi bir ben miyim yersiz yurtsuz olan? Bir ben miyim kaybettiğim her neyse bulamayan? Sanki bir saklambaç oyununda saklanmışım da kimse aramıyor beni. Sahi ne zaman hatırlarlar beni? Nereye aitim bilmiyorum. "Yaşam kavanozu"mdan umutla beklediğim günleri çıkarıp çıkarıp geri koyuyorum bugünlerde, eski bir fotoğrafa hasretle bakar gibi. Belki bir eve, belki bir şehre, belki birine ait olduğum günler... Evde hissettiğim, var hissettiğim anlar...
Çocukken bana "Nerelisin?" diye sorduklarında "Bence insan kendini nereye ait hissediyorsa oralı olmalı, ben henüz kendimi hiçbir yere ait hissetmedim ki hiçbir yerliyim o yüzden." derdim. Günün birinde "bir yerli" olma dileğiyle...
Kinyas ve Kayra
Kendinizi hiç, bir yere ait hissedemediğiniz oldu mu? Siz olmasanız da hayatın zaten aktığını fark ettiğiniz anlar mesela. Ya da bir kafeye, parka, deniz kenarına oturup hayatın akışından kendinizi uzak hissettiniz mi hiç? İnsanlar, şehirler, evler, kahkahalar, yalnız kalınca insanın gözpınarlarında beliriveren gözyaşları... Herkes yerleşik hayata geçmiş de bir benim sanki göçebe yaşayan. Sahi bir ben miyim yersiz yurtsuz olan? Bir ben miyim kaybettiğim her neyse bulamayan? Sanki bir saklambaç oyununda saklanmışım da kimse aramıyor beni. Sahi ne zaman hatırlarlar beni? Nereye aitim bilmiyorum. "Yaşam kavanozu"mdan umutla beklediğim günleri çıkarıp çıkarıp geri koyuyorum bugünlerde, eski bir fotoğrafa hasretle bakar gibi. Belki bir eve, belki bir şehre, belki birine ait olduğum günler... Evde hissettiğim, var hissettiğim anlar...
Çocukken bana "Nerelisin?" diye sorduklarında "Bence insan kendini nereye ait hissediyorsa oralı olmalı, ben henüz kendimi hiçbir yere ait hissetmedim ki hiçbir yerliyim o yüzden." derdim. Günün birinde "bir yerli" olma dileğiyle...… Ve güz geldi Ömür Hanım. Dünya aydınlık sabahlarını yitiriyor usul usul. İnsanın içini karartan bulutların seferi var göğün maviliğinde.
Yağmur ha yağdı ha yağacak. İncecik bir çisenti yokluyor boşluğunu insan yüreğinin. Hüznün bütün koşulları hazır. Nedenini bilmediğim bir keder akıyor damarlarımdan. Kalbimin üstünde binlerce bıçak ağzı, yüzüm ömrümün atlası, düzlükleri bunaltı, yükseklikleri korku, uçurumları yıkıntılarımla dolu bir engebeler atlası. Yaşamak bir can sıkıntısı mıdır Ömür Hanım?
Şükrü Erbaş
Şükrü ErbaşReklam