Hep aynı noktaya dönüyorsun. Çocukluğuna. Senin hiç affetmediğin değil,seni hiç affetmeyen çocukluğuna.
Ve görmeden baktığım sokağa hâkim penceremden dışarı sarktığımda, kendimi birden, kurusun diye pencerelere asılan sonra orada unutulup yavaş yavaş buruşan sonunda da asıldığı yeri kirleten yaş bir toz bezi gibi hissettim.
Fernando Pessoa
Beni kendi evimin ortasında evsiz bıraktığı gün,bir daha hiçbir şeyin üstesinden gelemezmişim gibi geldi.
Yanan boğazıma bir çare bul doktor, canım sızlıyor,annemin bağrı yanmasın diye tuttuğum soluğumda boğulacağım.Bana bir ilaç yaz ,canım sızlamasın doktor.Yaz ki canımın canı sızlamasın.