Yaşamak,karanlık bir denizin kıyısında yürür gibi kaybolmanın kıyısında yürümekmiş;insanın kendisiyle mesafesi, dünyanın geri kalanıyla arasındaki mesafeden daha büyükmüş. Yalnızlık hayatın içindeki küçük bir parça değil, hayatın kendisiymiş.
İnsanlar gösterdiğiniz nedenlere,içtenliğinize ve acılarınıza ancak siz öldüğünüzde inanırlar.
Yarayı açık bırakırsın, acır. Kapatırsın, iz kalır. İp geçmez, iğne dikmez.
Bazı insanlar, seni bazı anılarla yaşamak zorunda bırakır.
Evet,sen temelde iyi kalpli ve yumuşak bir insansın ama her çocuk o iyiliği bulana kadar arayacak sabır ve korkusuzluğa sahip değildir.
