Esma Korkmaz
@sinyoraa
Elhamdülillâhi alâ külli hâl.
İstanbul
20 Şubat 1995
195 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Hayatımda okuduğum 'en rezil kitap' ünvanına sahip tek eser olmanı diliyorum. Zaman kaybı demek bile zaman kaybı. Kitaptaki anlatım karmakarışık; kim kimin nesi anlamanız için epey bir beyin fırtınasından geçmeniz gerekiyor ama bunların yanı sıra rezalet olay örgülerinin tüm çıplaklığıyla okura sunulması ve hiçte sekteye uğratılmamış olması kitabı daha rezil bir hâle getiriyor. Rezilliğin, ahlaksızlığın, adaletsizliğin ve dahi kadınları yalnızca cinsel bir varlık olarak görmenin eseri olmuş. Yazar hakkında hiçbir fikre sahip değilim ama bu satırları yazmak için zihninde oluşan düşünce yapısı ve onları satırlara dökmesi dahi kendisini mide bulandırıcı bulmama yetiyor. Buraya kadar okuduğunuz için teşekkürler.
Sanırım Zülfü Livaneli'nin okuduğum ilk eseriydi. Bugün ki incelememi kitabın içeriğine dair yapmayı düşünmüyor yalnızca bir söz bırakarak anlatmayı düşünüyorum.
"Doğayla savaş halindeyiz, eğer kazanırsak kaybedeceğiz. Hubert Reeves"
Kitaba genel hatlarıyla sevgi besleyemedim. Başladım, başladığım içinde bitirmek zorundayım dediğim eserler arasında yerini aldı. Oldukça yavan ve sıkıcı bir anlatımı var. Kitabın içeriğine dair bir
Ah Nelli.. Ağlamaktan kendimi toparlayamıyorum. Bu kadarı.. Bu kadarı nasıl olabilir diyorum her defasında. Kısacık ömrüne bu kadar acıyı sığdırman.. Sonunda ise yine acılarla ölüp gitmen..
Zavallı İvan Petroviç.. Senin kadar iyi insanlar kaldı mı dünyada.. Doğrusunu söylemem gerekirse bu soruya 'evet' yanıtını vermek bir hâyli güç geliyor.. Senin gibi iyi niyetli, yürekten seven, merhametiyle herkesi kuşatan, şerefli ve bir o kadar adalet yanlısı insanlar hep varolsun..
Ve prens.. Asla prens ünvanına sahip olmayı hak etmeyen şeref, karakter, soy, insanlık, merhamet gibi kavramların her birinden yoksun olan hayvan demeye dahi değmeyen(hayvana hakaret olan) yaratık.. Kendinden başka hiçbir şeyi düşünmeyen, pislik, düzenbaaazzzz.. İnan bana çok daha fazlasını hak ediyorsun..
İncelemeye bir türlü başlayamadığımın farkındayım çünkü çok canım yandı. Nelli kadar asla değil ama..
Kitaba dair görüşlerimi yada düşüncelerimi paylaşmayacağım.. İçeriğine dair bilgi de vermeyeceğim. Çünkü duygularımdan arınmakta ve sağlıklı bir inceleme yapmakta zorlanıyorum. Tüm kötülerin hak ettiği şekilde yaşamasını ve acılar içinde ölmesini temenni ediyorum. Şuan öfkeyle bu kadar acımasız konuşuyorum evet (eksik bile konuşuyorum çünkü çok daha fazlasını hak ediyor) ama biliyorum ki içimde bir yerlerde kötüye dahi acıyan bir merhamet duygum var.. Bağışlamak mı, hayır! Temennim kötülük edenler karşılığını bulup acılar ile kıvrandığında rast düşmeyelim. Yanlışlıkla acırım filan aman, uzak olsunlar.. Herkese keyifli okumalar (tabi bu kitabı okurken bu ne kadar mümkün olur bilmiyorum)
Suçsuz yere Paris'teki bir hapishanede 18 yılını geçirdikten sonra, eski bir dostunun yardımı ile kurtulan Dr. Manette'in tesadüfen Londra'ya dönüşü sırasında tanıştıkları Charles
