Ben değiştim çiçeğim
Gözlerim gülmüyor artık
Sigaraya başladım
Eskisi kadar da ağlamıyorum artık..
bu yüzdendir ki yağmura aşığım
Yaşamaya devam ediyorum
Şarkı söylüyorum artık utanırdım sana söylemeye
Senle birlikte bir çok şeyi kaybettim ben...
Uyanmazdım ya eskiden..artık uyuyamıyorum
Baktığım yerde görmüyor hatıraları anmıyorum
Sanki ben koca bir mezarlık içimde sen gömülü
Sen ve çocukluğum..
Ağlardım ya sana bazen sevinçten bazen nazdan
Gül'ün nazı çoktur bilirsin, çekersin
Artık gözümden yaş akmıyor
Şiirlerim dökülüyor yollarıma
Kaybettim kendimi , seni aradım bulamadım
Kendimi aradım bulamadım
Yeni bir yolculuğa çıktım sensiz
Başardım ilk kez tek kalmayı
Ama korkuyorum ya yalnız ölürsem
Biliyor musun ölsem cesedimin kokusuna gelirler
O kadar yalnızım..
Ne dostum kaldı ne ailem ne de ben
Yoruldum dünyayı tanımaktan
Yarım kalmaktan.. varamamaktan
En acısı da yaşamak zorunda kalmaktan
Bir hoşçakal ülkesiyim sevgilim
Gelen uğruyor ne bir elveda ne bir hoşçakal diyor
Hani bilirsin şairler deli sever , derin sever
Vücudundaki o geçmeyen yara izleri varya hani kabuk bağlamış yüzeyden gitmiş ama siyah siyah kalmış pus gibi.. işte onlar yaşamanın izleri, stresi dışarı vuran vücudun imdat izleri...hangi savaştan sağ çıktığının izleri. Onlarla gurur duy...