Aristo,Fizik'inde ''şimdi'' dediği tek tek anlar ile Zaman arasında ayrım yapar.Tek tek anlar,tıpkı Aristo'nun atomları gibi bölünmez,parçalanmaz şeylerdir.Zaman ise,bu bölünmez anları birleştiren çizgidir.Zaman'ı şimdileri birleştiren çizgiyi,Tarık Bey'in ''unut'' öğüdüne rağmen ne kadar gayret etsek de,aptallar ve hafızasızlar hariç kimse bütünüyle unutamaz.Hepimizin yaptığı gibi mutlu olmaya ve Zaman'ı unutmaya çalışabilir ancak insan.
''Senden nefret falan etmiyorum.''dedim
''Şimdi etmiyorsun ama ilerde muhakkak edeceksin.''
''İleride de nefret etmeyeceğim.Ben insanlardan bu şekilde nefret etmem.''
''Nefret etmesen de bi şeyler yitecek aramızda'' dedi kısık sesle.''Gerçekten.''
Yüzüne şöyle bir baktım.''Tuhaf,Gotanda'yla aynı şeyi söylüyorsun.''
''Öyle mi?''
''Öyle.O da sürekli bir şeyleri yitirmekten endişe ediyordu.Ama nedir seni bu kadar endişelendiren?Her şey bir gün yitip gidecek.Hepimiz hareket halinde yaşıyoruz.Etrafımızdaki şeylerin çoğu da bu hareket hali yüzünden bir gün yok olacak.Bunun çaresi yok.Yitip gideceği zaman gelene dek var olmayı sürdürecek.Mesela sen büyüyorsun.İki yıl sonra şu harika tek parça elbisen artık bedenine olmayacak.Talking Heads'i demode bulacaksın.Benimle arabayla gezintiye çıkmak istemeyeceksin belki.Bunların önüne geçilemez.Kendimizi akışa bırakalım.Düşünmek çare değil.
''Ama ben seni hep seveceğimi düşünüyorum.Bunun zamanla bir ilgisi yok.''
Bir şey keşfettik mi onun kalitesinin giderek düşeceğini garanti etmiş oluruz.Bembeyaz bir şey bulunca onu kirletiriz.İnsanlar buna bilgi diyor.Yaşam alanının bir ucundan ötekine,hiç boşluk bırakmadan bu kirliliğin yayılmasınaysa bilginin damıtılması diyoruz.