popüler olan kitaplarda hep bi sıkıntı oluyor ve ben hep bu tuzağa düşüyorum. bu eski ergen aşkları çok bunaltıyor beni. araba çarpınca kör olan yeşilçam karakteri misiniz kardeşim siz. hiç beğenmedim.
Hayatın bize gönderdiği işaretleri gerçekten doğru okuyabiliyor muyuz?
Sayılar sadece matematiğin, renkler ise yalnızca görselliğin bir parçası mı; yoksa her birinin ardında daha derin anlamlar mı saklı?
Şebnem Ekşib'in Kadim Bilgilerin Işığında:
Sayıların ve Renklerin Sırlı Dili adlı eseri, okuyucusunu kadim öğretilerin izinde spiritüel bir keşfe davet ediyor.
Yazar, sayıların ve renklerin insan yaşamındaki sembolik ve enerjisel karşılıklarını ele alırken, farkındalık, bilinçaltı, ruhsal gelişim ve kişisel dönüşüm gibi konulara da değiniyor.
Kitabın en dikkat çekici yönlerinden biri, okuyucuyu hazır cevaplarla buluşturmak yerine düşünmeye ve sorgulamaya teşvik etmesi.
Okudukça günlük hayatta sıkça karşılaştığımız sayıların, bizi etkileyen renklerin ve tesadüf olarak değerlendirdiğimiz bazı olayların anlamlarını yeniden düşünmeye başlıyorsunuz.
Elbette kitapta yer alan spiritüel yaklaşımlar her okur için aynı derecede ikna edici olmayabilir.
Ancak eser, farklı bakış açıları sunarak kişinin hem kendisiyle hem de çevresiyle kurduğu ilişkiye yeni bir perspektiften yaklaşmasına olanak tanıyor.
Benim için bu kitap, sayıların ve renklerin gizemini çözmekten çok; farkındalık kazanmayı, iç dünyaya yönelmeyi ve hayatın detaylarında saklı olabilecek anlamları keşfetmeyi hatırlatan bir okuma deneyimi oldu.
Peki siz, hayatınızda bazı sayıların ya da renklerin özel bir anlam taşıdığına inanıyor musunuz?
Reklam
Kusursuz Çocuk bir McFadden romanı. Bilen bilir üzümlü kekim @friedamcfadden i ne çok sevdigimi O yazmaya doymuyor ben onu okumayaRomanlarında gerilim, heyecan bir merakta bırakmak ters köşe gibi oyunları olur. Ama bu defa beni şaşırtamadı. kitabın henüz başında her şeyi çözdümDolasıyla keyfim de kaçtı. Belki yazardan ilk defa okuyor olsam beni etkileyebilirdi ama tüm kitaplarını okumuş biri olarak bu defa beni kesmedi.
Kitaba gelecek olursak mutlu mesut iki çocuklu bir aile birden bire bir olayin icinde bulurlar kendilerini. 16 yaşındaki küçük oğulları okul arkadasinin katili olarak göz altına alınır. Anne Erika buna çok şaşırmaz çünkü kusursuz görünen oğlunu en yakından tanıyan ve en çok şüphe duyan odur. Evladının masum oldugunu duymayı bilmeyi çok istese de gecmiş içini kemiriyordu.
Bunca olay yetmezmis gibi Erika nın ölü bildiği fotograflarla hasret giderdiği babası da ortaya çıkar.
Zavallı Erika fanusda mı yasıyordun demek istedim.
Keşke herseyi tahmin etmeseydim ve merakla okusaydım. Neyse bu kitap da tarihe üzümlü kekim yazdı ben hiç merak etmeden şaşırmadan okuyup bitirdim olarak geçsin.
Okuyanlar sizde yazın lütfen siz de benim gibi herşeyi başta çözdünüz mü?
Canım Freida teşekkur kısmında beni tanıyanlar bilir kitaplarımı hızlı yazarım demiş, biliyoruz canım #freidamcfaddenkaza geldi bile
Sil baştan başlayalım mı?Dergi
youtu.be/yjGigzkkXMM?si=...
Sil baştan sevmek gerek bazen,
Her şeyi, unutmak...
Ve Haziran sayısı...
"Bu sayı bu hayatı öyle de böyle de sevenlere... Sil baştan yapabilenlere, şarkılara, eskilere, gidenlere, dönenlere..."
Yerden yere vurduğum mayısın bir sonrası: #303789894 Bazen diyorum fazla mı hassasız, umurunda değil kimsenin kötüye giden ne varsa. Neyi dert edinsek yalnız bulduk kendimizi. Neyi dert edinsek dert edinmişliğimizle kaldık.
Sen kendi resmini kendin de yapamazsın,
Bir açılıp bir kapanır kapılar yüreğinde, diyen 
Nazım Hikmet Ran'ın dizeleriyle başlıyor bu ayki sayı. Akabinde, kuşların şarkısını söylüyor Aylin Balboa, "İnsan üzülmekten hasta olabilen aciz bir canlıydı." Hiçbir şeyim yok, diyor Nermin Yıldırım, sahi, ne kadar hiçbir şeyimiz yok değil mi? Damardan giriyor Gökhan Dağıstanlı, "Suçlusu da yok suçu da yok bu hikâyenin. Bana hiç uğramayan bir hayale kanmışım." Saplantılı bir aşkın anatomisinden bahsediyor Beyhan Budak: Limerence, sıcağı sıcağına kitabını bitirmişken... #306430650 Ve şiir gibi Bedia Ceylan Güzelce, "Dünyanın bütün kapılarını yükleyip ruhun gemisine, seni bir de öyle sevmek vardı."
İnsan bazen olması gerekeni değil, kendisini mahvedecek şeyi seviyor.
Gitme iki gözüm, "Mauro Emanuel İcardi Rivero" youtube.com/shorts/kpxnhBAW... "Yüz kere Eyşan, bin kere Eyşan diyen Ömer gibi, yüz kere Icardi, bin kere Icardi." Toksik bir ilişkinin dışavurumu gibiydi Hilal Serbes'in yazısı. "Can Kırıkları" çıktım "Hangi Şebnem Şarkısısın" anketinde. Hiç kimseye huzur yok, derken Murat Menteş, Ferdi Tayfur düştü aklıma, "Huzurum kalmadı, şu fani dünyada." Günün Hikâyesi'ni anlatıyordu Cem Davran, zihnimin arka fonunda Ferdi Baba
Nazım Hikmet Ran'ın dizeleriyle başlıyor bu ayki sayı. Akabinde, kuşların şarkısını söylüyor Aylin Balboa, "İnsan üzülmekten hasta olabilen aciz bir canlıydı." Hiçbir şeyim yok, diyor Nermin Yıldırım, sahi, ne kadar hiçbir şeyimiz yok değil mi? Damardan giriyor Gökhan Dağıstanlı, "Suçlusu da yok suçu da yok bu hikâyenin. Bana hiç uğramayan bir hayale kanmışım." Saplantılı bir aşkın anatomisinden bahsediyor Beyhan Budak: Limerence, sıcağı sıcağına kitabını bitirmişken... #306430650 Ve şiir gibi Bedia Ceylan Güzelce, "Dünyanın bütün kapılarını yükleyip ruhun gemisine, seni bir de öyle sevmek vardı."
İnsan bazen olması gerekeni değil, kendisini mahvedecek şeyi seviyor.
Gitme iki gözüm, "Mauro Emanuel İcardi Rivero" youtube.com/shorts/kpxnhBAW... "Yüz kere Eyşan, bin kere Eyşan diyen Ömer gibi, yüz kere Icardi, bin kere Icardi." Toksik bir ilişkinin dışavurumu gibiydi Hilal Serbes'in yazısı. "Can Kırıkları" çıktım "Hangi Şebnem Şarkısısın" anketinde. Hiç kimseye huzur yok, derken Murat Menteş, Ferdi Tayfur düştü aklıma, "Huzurum kalmadı, şu fani dünyada." Günün Hikâyesi'ni anlatıyordu Cem Davran, zihnimin arka fonunda Ferdi Baba
Bazı kitaplar vardır; okurken sadece karakterlerin değil, kendi düşüncelerinizin de peşine düşersiniz...
Gölgede Kalan, sevgisiz bir çocukluk geçiren Yusuf'un İstanbul'a taşınmasıyla başlıyor. Kiraladığı evde bulduğu eski bir defter ise onu hiç beklemediği bir yolculuğa çıkarıyor. Yusuf, defterin sayfalarında başka bir hayatın izlerini sürerken aslında kendi geçmişiyle ve bastırdığı duygularıyla da yüzleşmeye başlıyor.
Kitabın en sevdiğim yanı, geçmiş ve bugün arasında kurduğu bağ oldu. Hikâye ilerledikçe merak duygusu giderek artıyor ve her yeni sayfada biraz daha derine çekiliyorsunuz. Özellikle karakterlerin yaşadığı yalnızlık ve aidiyet arayışı bana oldukça geçti.
Final kısmına gelirsek... Uzun zamandır bir kitabın sonu beni bu kadar durup düşündürmemişti. Kitabı bitirdikten sonra bir süre öylece kalıp olanları zihnimde yeniden toparladım.
Genel olarak akıcı anlatımı, merak uyandıran kurgusu ve bıraktığı hisle keyifle okuduğum bir kitap oldu.
Yazarımızın kalemine sağlık.
Peki siz, taşındığınız evde eski bir günlük bulsaydınız okumaya cesaret eder miydiniz?
Bu ara aldığım kitaplar arasında en çok merak ettiklerimden biriydi. Hatta okumamak için biraz direndim; çünkü okuyup bitirmek istemiyordum. Ama bugün sonunda elime aldım ve çok kısa sürede bitti.
Melisa Kesmez'in öyle bir kalemi var ki başladığınızda bırakmak istemiyorsunuz. Bir sonraki sayfada ne olacağını, karakterin ne hissedeceğini merak ediyorsunuz. Bir olayı, bir duyguyu ya da bir düşünceyi anlatma şekli o kadar güçlü ki okurken siz de onun içindeymişsiniz gibi oluyor. Sanki onun üzüntüsünü siz de hissediyor, yaşadıklarına siz de ortak oluyorsunuz.
Melisa Kesmez'le ilk olarak Nohut Oda’da tanışmıştım. O kitabı okurken insanların yaşadıkları beni biraz etkilemişti galiba çünkü ilk başta çok sevemedim sanmıştım. Sonra durup düşününce aslında beni etkileyen şeyin tam da yazarın kalemi olduğunu fark ettim.
Bu kitapta da yas sürecinde, hayallerini belki geride bırakmış, belki de hiç kuramamış, zamanla biraz kendini unutmuş bir kadının yeniden yaşama dönmesini okuyoruz.
Ben gerçekten çok etkilendim. Bitirdikten sonra bir süre daha kitabın içinde kaldım sanki hatta birkaç gün daha Türkan’la yaşayacağım gibi duruyor. Çok sevdim, tavsiye ederim.
Reklam
Reklam