Bu kitaba neden bu kadar kötü muammele yapılıp, acımasızca puan kırdığınızı hiç anlamış değilim. :))
İçeriğinde cinsellikten bahsedilmesi ve 3. Bir kişinin gözlemleriyle anlatılmış gibi yazılmasından dolayı kırmış olabilirsiniz ama bu kadar acımasız olmanıza gerek yoktu :))))
Kitap daha çok “insan psikolojisine odaklı” olarak yazılmış. Bu kitabı okuyup anlamanız için önceden 
Bir Gün ile 
Aynı Yıldızın Altında kitaplarını okumanız gerekiyor. Normal İnsanlar ise daha çok bu iki kitabın karışımı olarak karşımıza çıkıyor.
Bu kitap bana en çok Skins UK dizisini hatırlattı. Bu dizideki arkadaşlık-psikoloji-ilişkiler ile Normal İnsanlar epey benziyor.
Bu kitabı okurken aklımda hep Bir Gün , Aynı Yıldızın Altında ve Skins UK dizisi canlandı ve inanılmaz bir keyifle okudum.
Bir Gün ile Aynı Yıldızın Altında kitaplarını okumanız gerekiyor. Normal İnsanlar ise daha çok bu iki kitabın karışımı olarak karşımıza çıkıyor.
Bu kitap bana en çok Skins UK dizisini hatırlattı. Bu dizideki arkadaşlık-psikoloji-ilişkiler ile Normal İnsanlar epey benziyor.
Bu kitabı okurken aklımda hep Bir Gün , Aynı Yıldızın Altında ve Skins UK dizisi canlandı ve inanılmaz bir keyifle okudum.
2010'ların Büyüleyici Toksik Nostaljisi
Sonunda 12 sene önce başlamış olduğum Pretty Little Liars macerasının en keyifli kısmına adım atabildim. Kitaplarını okumak.
Bundan 12 sene önce ben de 12 yaşındayken, o an olduğum ergen kızı etkileyen harika bir diziyle tanıştım. Sürükleyici, gizemli, entrikalı... Yaşadıkları tonlarca probleme rağmen yine de manikürlü tırnakları ve giydiklerini bir daha giymeyen -hep o günlerin güncel modası- kıyafet kombinleri ile içimde bambaşka duygular uyandıran bir dizi olmuştu. Gel gelelim dizi senelerce sürdü ama ben kendi ergenliğimle boğuşacağım diye sadece 2 sezon izleyebildim. Büyüdükçe de unuttum.
Geçen sene hayatımın boş ve umutsuz bir döneminde içimde durduk yere bir nostalji açlığı doğdu ve aklıma PLL düştü. Zaten son zamanlarda çocukken okuduğum şeyleri tekrar okumaya başladım, o dönemlerin estetiğini özlediğimi fark ettim. Oturdum ve 6 ay gibi bir sürede koca 7 sezon diziyi, onun devam dizilerini, yapılan röportajları ve hakkında yazılan yazıları yaladım yuttum. Hayır işsiz değilim ama kafayı bir şeye takınca takıyorum. Dizinin aslında bir kitap serisinden uyarlanmış olduğunu da izlerken keşfettim. Geçen ay kendime yaşattığım onca sahaf macerasından sonra tüm seriyi elimin altında toplayabildim. Türkiye'de yeni basımları yok, eski basımları da estetik açıdan çok iç açıcı değil ama olsun.
Öncelikle şunu söyleyerek başlamak istiyorum, sanırım kitap editörden hiç geçmemiş. Yani o kadar fazla yazım yanlışı, anlam kayması var ki sayamadım. Benim için çok rahatsız ediciydi. Bir çocuk ve gençlik kitabı için böyle özensizlik bence kabul edilemez. Diğer bir problem de çeviri. Çevirmen Olcay Gürkan Koçak gerçekten o kadar kötü bir iş ortaya koymuş ki onun adına utandım. Keyifli bir okuma olması için uğraştım ama yer yer bu konuda sinirlenmekten kendimi alamadım. Serinin
Reklam
Kitabın ilk yarısı çok güzeldi. İkinci yarısı çok kötüydü.
İlk yarısını neredeyse bir günde okudum. Adını ve kitabın arka kapağını okuduğunuzda kitabın içinde ne olduğuna dair az çok bir tahmininiz oluyor. Yazar buna rağmen konuyu incelikli bir şekilde işlemeyi başarabilmiş, işleri basit tutmamış, çok katmanlı bir öykü oluşturmayı başarmış.
İkinci yarı ise, sanki başka bir yazar tarafından yazılmış gibi? Ben özellikle bu Amerikan medyasında gördüğümüz "coming of age" tarzı şeyleri hiç sevmiyorum beni aşırı huylandırıyorlar. (bugün çok popüler olan Euphoria dizisi, 2000'lerin başında popüler olan Skins hatta belki Shameless tarzı diziler, kitabın ikinci yarısı pekala bu dizilerden herhangi birinin senaristi tarafından yazılmış olabilirdi.) Kitabın sonuna doğru yazar ne yapmaya çalıştığını açıkçası gram anlamadım.
*Yazar size Roberto - Giuliana - Giovanna arasında aşk üçgeni? tarzında bir şeyler oluşturmaya çalışıyor. Kitabın ikinci yarısı resmen bunun üzerine kurulu. Okuyorsanız hiö heyecanlanmayın çünkü olay hiçbir yere varmıyor. Hiçbir. Yere. (O zaman ben bu 100 sayfayı neden okudum hacı?)
*Okurun ilgisini ne çeker? Skandal seks? Geylik? Hepsinden biraz koyalım boşa gitmesin! Kitapta reşit olmayan liseli bir kız kendinden yaşça büyük biriyle cinsel ilişki yaşıyor. Bundan ?son sayfada? sanki çok normal bir şey gibi bahsediyor. On beş yaşındaki çocukların evli üç çocuklu insanlarla seks yapması bir ilginçlik malzemesi değildir.
Araya serpiştirilen eşcinsellik/ biseksüellik (artık yazar kendince ne yapmaya çalışmışsa) dokundurmalarından da ayrıca nefret ettim. Lgbti+ bireyler saygıyı hak etmiyormuş gibi eşcinsellik ögelerinin tamamen nedensiz yere, olaya hiçbir katkı sunmadan öylesine kullanılması... (Hayır, sakinim, kesinlikle sakinim...)
Kısaca keşke kitap ilk
Yaşlılığa ÖvgüEdebiyat
Kitabı yüzeysel okuyanlar hemen pedofili çıkarımında bulunabilir ama konunun bununla uzaktan yakından alakası yoktur. Yazarın anlatacaklarını çarpıcı bir şekilde sunmak için böylesine bir absürtlüğe yer vermesi oldukça yerinde. Kitaptaki yaş meselesi sizi rahatsız ettiyse şöyle bir örnek vereyim: Eduardo Casanova'nın yönettiği "Skins" adlı filmde de görsel açıdan insanları rahatsız edecek birçok unsur vardır. Dış görünüşün sosyal yaşamda belirleyici bir unsur olmasını, bir insanın ruhu güzel olsa bile yüzü çirkinse taciz edilmeyi ve dalga konusu olmayı çoktan hak etmiştir fikrini benimseyenleri eleştirebilmek için absürtlüklerden, "normal" olmayan karakterlerden yaralanmıştır. Böyle çarpıcı unsurlara yer verilmezse çizgifilmlerdeki gibi çocuk şarkılarıyla birlikte değerler eğitimi tekrardan verilebilir. Romanda eğer otuz yaşında "normal" bir adamın âşkından bahsedilseydi dikkatleri çekmeyecekti elbette. Böyle bir durum oldukça sıradan olurdu. O zaman neden romanda doksan yaşındaki bir adam ve onun on dört yaşındaki bir kıza âşık oluşundan bahsediliyor? Doksan yaşındaki bir adam; hepimizin zihninde hiç şüphesiz yürümekte zorlanan, tutkusunu ve heyecanını yitirmiş; yaşama sevincini ve duygu keşfetme isteği olmayan biridir. Roman da tüm bunlara karşı yazılmıştır. Yaşlılığa övgü hiç bu kadar güzel yazılamazdı. Yaşlı insanlar ölmeyi bekler gibi sessizce yaşamalı ve hayata ve kendi yaşamlarına dair beklentileri olmamalı gibi tipik fikirlere karşı duran bir roman.
Yolda bisiklet süren, dünya turuna çıkan, partilere giden bir yaşlı görmek , bizler için şaşırtıcı ve belki de biraz komik bir görüntü olurdu. Ama romandaki doksan yaşında olan isimsiz karakterin de dediği gibi: "İnsan gerçekte olduğu değil, hissettiği yaştadır."
Saçı ağarmış, buruşuk yüzlü yaşlıların dünyada kaç