Şükriye Aydın
@skryaydn
7 Haziran
21 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Reklam
Kitaplık, kanalizasyon, hamam!Alıntı
"Köylüler yazı yazamasa da, okuyorlar. Köylülerin üzümden, elmadan gelirleri artıyor. Artık kadınlar da kitap okuyor. Yalnız kitap okumakla olur mu? Sık sık Fatih'in ünlü sözünü düşünüyorum. Bir şehir kurmanın olmazsa olmaz üç yapısı vardır: Kitaplık, kanalizasyon, hamam! Bu sözün verdiği esinle Karacaören'e hamam yaptırmaya karar veriyorum."
Yük değil, bereketAlıntı
"İnce mince, ben de bir kişiyim. İnsan yükü ağırdır."
"Hiç bile ağır değildir. Hele konuk bize hiç ağır değildir. Konuk gelince bizde bütün zorlar kolaylaşır. Asıl konuk gelmeyince işlerimiz zoralır..."
Hissetmek mi , Bilmek mi ?
Martin Eden’i az önce bitirdim ve içimdeki fırtınayı kelimelere dökmek istiyorum.(Spoiler içerir). Kitap bittiğinden beri zihnimde tek bir soru dönüyor: Yaşarken asıl önemli olan hissetmek değil midir? Eğer hissetmiyorsak, sadece nefes alan bir canlıdan ne farkımız kalır ki?
Martin, benim için inanılmaz ilgi çekici bir karakterdi. Onun o muazzam azmi, kendi kendisinin öğretmeni olması ve tırnaklarıyla kazıyarak bir yerlere gelmesi beni çok etkiledi. Arkadaşları ona çok şey kattı belki ama Martin, asıl Martin olmayı tek başına başardı.
Öte yandan Ruth, başlarda benim de gözümde büyüttüğüm bir simgeydi. Fakat Martin geliştikçe fark ettim ki, aslında Ruth çok basit ve sıradan bir insanmış. Martin devleşirken, Ruth o küçük kalıplarının içinde kalmış.
Beni asıl içine çeken şey ise Martin’in o "eski" hayatıydı. O hayatta her şey daha gerçek, daha yaşanılır ve daha hissedilirdi. Martin sanki bilgiyi kazandıkça hayatın o saf tadını kaybetti. En çok da şuna üzüldüm: Neden kimse onu hayata döndüremedi? Neden tam o boşluğa düştüğünde biri elini sımsıkı tutup ona değerli olduğunu, sadece var olduğu için sevildiğini hissettirmedi?
Martin Eden bana çok şey öğretti, ufkumu açtı ama sonunun böyle bitmesini asla istemezdim. Kalbimde buruk bir tat, zihnimde ise Martin'in o yalnızlığı kaldı.
