vaveyla
@skyofzi
ben birdenbire anlaşılmayan o çekingen insanlardan biriyim.
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·56 syf.·
9 günde okudu
·2021 12. kitabı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Olmak ya da olmamak, işte bütün mesele bu!
Düşüncemizin katlanması mı güzel
Zalim kaderin yumruklarına, oklarına
Yoksa diretip bela denizlerine karşı
Dur, yeter demesi mi?
Ölmek, uyumak sadece!
Düşünün ki uyumakla yalnız
Bitebilir bütün acıları yüreğin,
Çektiği bütün kahırlar insanoğlunun.
Uyumak, ama düş görebilirsin uykuda, o kötü.
Çünkü, o ölüm uykularında
Sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından
Ne düşler görebilir insan, düşünmeli bunu.
Bu düşüncedir felaketleri yaşanır yapan.
Yoksa kim dayanabilir zamanın kırbacına?
Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine
Sevgisinin kepaze edilmesine
Kanunların bu kadar yavaş
Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine
Kötülere kul olmasına iyi insanın
Bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken?
Kim ister bütün bunlara katlanmak
Ağır bir hayatın altında inleyip terlemek
Ölümden sonraki bir şeyden korkmasa
O kimsenin gidip de dönmediği bilinmez dünya
Ürkütmese yüreğini?
Bilmediğimiz belalara atılmaktansa
Çektiklerine razı etmese insanları?
Bilinç böyle korkak ediyor hepimizi:
Düşüncenin soluk ışığı bulandırıyor
eğer yeniden başlayabilseydim yaşama,
ikincisinde, daha çok hata yapardım.
kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.
neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar,
çok az şeyi
ciddiyetle yapardım.
temizlik sorun bile olmazdı asla. daha çok riske girerdim.
seyahat ederdim, daha fazla.
daha çok güneş doğuşu izler,
daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim.
görmediğim birçok yere giderdim.
dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye.
gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine.
yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben.
elbette mutlu anlarım oldu ama,
yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu.
farkında mısınız bilmem. yaşam budur zaten.
Jorge Luis Borges
Sen Daha AnlayamazsınEdebiyat
Öğretmenimiz, sanki içimden geçenleri anlamış gibi,
-Cumhuriyet kurulduktan sonra kadınla erkek artık eşit olmuştur. Kadınla erkek arasında hiçbir fark yoktur, dedi.
Hiçbir fark olmasını erkekliğine yediremeyen Yaşar,
- Hiç mi fark yok öğretmenim? dedi.
-Yok.
-Küçücük bir fark da yok mu?
Öğretmen sert,
-Yok, dedi.
Yaşar,
-Evet ama öğretmenim, dedi, Kadın Haklarını Koruma Derneği var, oysa erkekler böyle bir dernek kurmamışlar. Annem, Kadın Haklarını Koruma Derneği'ne üye...
Neşe, Yaşar'ın sözünü keserek, hiç ilişkisi olmayan bir şey söyledi:
-Hayvanları Koruma Derneği de var.
Yol boyunca aramızda hep bu konuyu konuşup durduk.
Akşam evde, yemekten sonra oturuyorduk. Babam gazete okuyordu. Elindeki gazetede bir gazino ilanı gördüm. İlanda striptiz yapan kadınların yarı çıplak resimleri vardı.
-Baba, erkekler niye striptiz yapmıyorlar? diye sordum.
Gazeteyi önünden indirip bir süre beni süzdükten sonra:
-Sen galiba oynattın, dedi. Hiç erkekler striptiz yapar mıymış?
-Bugün öğretmenimiz, kadınla erkek arasında fark yoktur, dedi. Fark yoksa erkekler neden striptiz yapmıyor?
Babam,
-Erkek erkektir, kadın kadın... Ne de olsa bir fark var, dedi.
Annem dikişten başını kaldırıp,
-Hem de büyük fark var, dedi. Mesela erkekler bütün gece dışarıda gezebilirler, oysa kadınlar tek başlarına gece yarısından sonra sokağa çıksalar, ayıp... Neden?
Babamla annem tartışmaya başladılar.
Bana öyle geliyor ki kadının kadın olarak, erkeğin de erkek olarak, ayrı ayrı şansları var. Tarihte birçok büyük, önemli kadın var. Acaba onlara, "Erkek olmak ister misiniz?" diye sorulsaydı, erkek olmak isterler miydi? Hiç sanmıyorum. İster kadın ister erkek olalım, kendi kendimizden memnunsak, şanslıyız demektir.
