Ceren
@sleeplessnightloves
Şairler şiirleri bitirmezler, onları terk ederler.
Bu kitabı ilk elime aldığımda 14 yaşındaydım, kitabın başlarında adamın çevresindekilere, özellikle karısına olan tavrı hiç hoşuma gitmediği için yarım bırakmıştım. Şimdi ise okuyacak kitabım kalmadığından bu kitabı tüm ön yargılarımı bir kenara bırakarak tekrar elime aldım ve bir çırpıda bitiverdi...
Öncelikle söylemek isterim ki gerçekten söyledikleri kadar varmış, tam bir başyapıt!! Yine Fugui'ye başlarda çok kızmış olup şımarıklığına söylenmiş olsam da kitabın asıl konusunun bu olmadığını fark ettim. Konusu içine öyle bir çekti ki hâlâ etkisinden çıkamadım. Fugui ile beraber güldük, beraber ağladık. Özellikle Erxi karakterine vurgu yapmadan geçemeyeceğim muazzam bir karakterdi!!
Fugui'nin yalnız öküzüne kendi adını verip yalnız olduğunu düşünmesin diye ailesinden insanların isimleriyle de hayali öküz kurgulaması o kadar etkiledi ki beni...
O zaman Fugui'nin başına gelen felaketlerin bazıları ömrünü uzattı, hayatını basit ama daha yaşanabilir kıldı diyebilir miyiz?
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Okuduğum ilk Cengiz Aytmatov kitabı ama son olmayacağı kesin. Benzetmeleri, betimlemeleri resmen olayın içinde yaşatıyor insanı aynı zamanda son zamanlarda okuduğum en güzel kitaplardan biriydi.
Düyşen'in iyi kalpliliği, gülüşüyle çocukların içini ısıtması beni o kadar duygulandırdı ki bir an sayfaları bulanık görmeye başladım diyebilirim... Hayatta her ne kadar Altınay'ın yengesi gibi kalpleri buz gibi olmuş insanlar olsa da karşılarında duracak Düyşen gibi öğretmenler de hep olacak, Dünya belki de Düyşen gibi insanların hatrına dönüyordur.
Hayatımıza dokunan, örnek alabileceğimiz, yürekleri öğrenme aşkıyla atan öğretmenlerimiz iyi ki varlar. O zamanlar onların hatrına her daim ilimle kalalım;)
Aganta, burina, burinata!Hayata Dair
Kitap Mahmut'un denizcilik hayalleri ile başlıyor. Çevresinde yeterince denizin aldığı, bir mezarı bile bulunmayan insan varken deniz sevdası ele geçiriyor onu. Sonrasında Mahmut'un babasını anlamaya başlaması bana acaba insanların yaşanmışlıklarına göre hayatımı şekillendirmek doğru olur mu diye sormama sebep oldu. Tabii sonra bu düşünce bi rüzgar misali geldi geçti, çünkü deneyim anlatımdan hep bir adım önde olduğunu fark ettim. İstediğin ihtimalin sonuçlarını görmek her ne kadar seni hüsrana da uğratsa gün sonunda "kendim ettim kendim buldum" diyebilmek, yastığa kafanı rahat koyabilmek ne büyük nimet. Zaten Mahmut da diğer denizciler gibi sonrasında denize özlem duyarak geri dönüyor.
Bana en çok dokunan karakter ise Aliş'ti. O masum çocuğun hikayesi gözümün önünde canlandı diyebilirim...
Ne olursa olsun insan gün sonunda ait olduğu yere döner, ev kaçma duygusu hissetmediğin yerdir. Mahmut'un da evi denizdi o halde. O zaman son kez, "Aganta, burina, burinata!"
Dayanamayıp kitabı yarıda bıraktım, Peyami Safa'nın kadınlarla derdi nedir bilmiyorum ama mide bulandırıcı bir üslubu olduğunu söylemekte fayda var. 9. Hariciye Koğuşu okuduğum ilk Peyami Safa kitabıydı son olmasını bende istemezdim ama kitap isimlerinde bile (bkz. Sözde Kızlar) bunu gördüğümüz Peyami Safa'nın kitaplarını artık okuyamayacağım maalesef
Kız NeşesiDuygu ve Düşünce
Kitaba bayıldım!! Bir çırpıda okunabilecek bir kitap. 9 verme sebebim betimlemelerinin beni aşırı boğması. Yazarın daha önce Ruth kitabını da okumuştum ve fark ettiğim kadarıyla yazar genç kızlar üzerinden işliyor konularını, Salomé'nin feminist edebiyat öncülerinden olduğunu zaten biliyoruz. Bu bağlamda baktığımızda kitap daha anlamlı oluyor fikrimce.
Lyubov'un neşesinin çalınması beni üzen kısımlardan biriydi, Buket Uzuner'in deyimiyle, "kız neşesi" sadece kızlara özgü olan bir şeydir. Onu çalmalarını izin vermeyin. Valdevenen kitabından başından beri kızı cam fanusa koyup güzelliğini saklamak istediğinden bahsediyordu, hatta bir yerde Lyubov'un tüm neşesi ve iyimserliğiyle Valdevenen'in karamsarlığına karşı çıktığını hatırlıyorum. Fakat gün sonunda Valdevenen, Lyubov'un neşesini çaldı, kız neşesini.
Tabii herkes farklı anlam çıkartabilir ama bence yazar burda bize karamsarlığa itecek insanlardan, özellikle bu tip erkeklerden uzak durmamız gerektiğini baya güzel anlatmış.
Kesinlikle okunması gereken bir kitap.