— Bak yukarıyı bilmezsin sen... Ben bir gün çıkacağım oraya. Halam “Çıkacan tabii.” diyor. “Ama daha var, daha birkaç yıl var. Hele büyü, büyü de kalma buralarda,” diyor. Halam “Hayatını rezil etme kızım, bir namus derdine.” diyor.
Oğan, kızın gösterdiği yöndeki aydınlığa, uğultuya baktı.
Kurbağanın sesi durmuştu.
Üstteki seslerin canlılığı gittikçe belirginleşiyordu.
— Hani beni bayram olunca buraya getirecektin? Sen çıkarsan yukarı, beni buraya kimse getirmez.
— Benim yukarı gitmeme çok var daha. O zamana kadar kaç bayram geçer.