Sinem Kara
@snmkra
Tolstoy'un bu kitabı yazarken Anna Karenina'yı öldürdüğünde kendini odaya kapattığı ve çok üzüldüğüne ilişkin bir hikaye okuyup merak etmiştim bu kitabı. Dürüst olmam gerekirse ben o kadar etkilenmedim. Bana göre Anna Karenina şımarık ve ilgi meraklısı bir kadındı. Güzelliği bunları ona sağlıyordu da. Ancak, karşısındaki adamdan tam sevgi ve alaka alabildiği sürece evladını bırakmak o kadar da zor olmadı. İlginin biraz eksilmesiyle farketti oğlunu ne kadar çok özlediğini. Sevdiği adamdan olan kızına olan soğukluğu peki? Bana kalırsa verdiği kararların kanlı canlı olarak her gün ona bakması ve bu kararların sonucuyla yani kızıyla ilgilenmesinin gerekmesi ona acı gelen şeydi. Levin'in yaşadığı ruhsal gelişmeyi izlemek çok keyifliydi. Kendi çocuğuna hissettiği şeyler şimdiye kadar duyduğum en gerçekçi hislerdi. Kitapta bir sürü kahraman ve hayat var.
Bana göre bir kitap size iyi ya da kötü olsun bir şey hissettirdiyse o kitap güzel bir kitaptır. Bence Anna'ya olan düşüncelerim kitabın güzelliğini ve okuru içine aldığını kanıtlar nitelikte. İlerleyen yaşlarımda, Anna'nın yaşına geldiğimde kitabı tekrar okuyabilirim. Belki daha çok anlarım onu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Puan vermedi
Hayatın içinden olan bu kitabın son sayfasında sizi biraz mutsuzluk ve olabilitesi yüksek olaylar dizisinin yarattığı çokça hayal kırıklığı bekliyor. Yazar duyguyu o kadar iyi anlatmış ki, onu hisseden Martin Eden mi yoksa ben miyim? ayırt edemedim. Belki de bu yüzden kitabı bitirdikten sonra bir burukluk bıraktı.
Spoiler:
Kültürün sanatın ne olduğunu bilmeyenlerin maddi güçleriyle bu çevrede yer edinerek bu konuda kendini geliştiren birini bakış açılarının darlığı ve iki yüzlülüklerini silah niyetine kullanarak öldürdürdükleri kanısındayım.
Martin Eden intihar etmedi. Onu, ona inanmayanlar, geldiği yeri bilip gelebileceği seviyeyi idrak edemeyenler öldürdü. Çizgisini bozmayıp onu değiştirmek isteyenlere boyun eğmeyerek kendi iradesiyle başardıklarından sonra aynı insanların yanında olmak istemelerini reddetmesi benim haz aldığım bir o kadar da onun adına hayal kırıklığı yaşadığım bir bölümdü. Hayatıma güzel bir dokunuş yapan çok güzel bir kitap.
Geçmişte budalaca işçi sınıfından üst seviyedeki şık giyimli insanların hep zeki ve güzel şeylerden anlar olduğunu sanırdı. Güzel giyim ve kültürün aynı olduğunu, üniversite eğitimi ile bilginin aynı şey olduğunu düşünerek yanılmıştı..
