Hayatın öyle bir noktasına geliyorsun ki, insan farkına varıyor, acaba istemeyi bıraktığın şeylerin ardından mı koşuyorsun hala?
Çok yorgunum evlat…
-Clay (SOA)
Nice bir bu âlem-i kesretde devrân idesüŋ
...
*
1. Bir vücûddur cümle eşyâ ayn-ı eşyâdur Hudâ
Hep hüviyyetdür görinen yok Hudâ'dan mâ-adâ
2. Lik vardur ol vücûduŋ bâtını vü zâhiri
Pes bu haysiyyetden olur evvel ü âhir aŋa
3. İʻtibârîdür vücüda evvel ü âhir dimek
Bir ehaddür ol ki ayn-ı ibtidâ vü intihâ
4. Evvel âhir farz idersek böyledür bu yohsa ki
İbtidâsuz intihâuz bir Hudâdır sermedâ
5. Ayn olan şeyde ne mümkin evvel ü âhir dimek
Şâhid-i kâfi kelâm-ı Hak'daki lafz u edâ
6. Bu vücûduŋ bâtınıdur ol kadim-ı rûh-ı Hak
Hep tecellî-i Huda'dur hâdis olan zâhirâ
7. Bâtın-ı âlem teneffüs itmek ister zâhirâ
Müstecin olan hakâ'ik tâ ki bula rûşenâ
8. Âlem-i candan takâzâ kopdı zât-ı aşkına
Ekmel-i sûretde kendü hüsnini seyr ide tâ
9.Lâ-cerem düşdi sefer bu iktizâ ola tamâm