L.

L.
@sodeep
Hiçten fazla olduğumuzu kanıtlayan hiçbir şey yoktur.
(...) benim her zamanki talihsiz tavrım, hiçbir zaman tek bir insanı, yani baktığım o insanı görmeyip bağlantılı olabileceği herkesi görmek. Bu daima insanları incelememi zorlaştırıyor. Tıpkı her meseleyi de, öteki tüm olası meselelerle bağlantısı çerçevesinde görmem, görmek zorunda kalmam gibi.
Sayfa 54
Reklam
Son nefesini veren öğretmenin yüzünde, bir insanın onu anlamak istememiş bir dünyaya sitemini açıkça görmüş.
Sayfa 49
Babamın söylediğine göre sanayicinin köşkünde hiç kitap da yokmuş; tedirgin olmamak için kasten köşkte kitap tutmuyormuş. İnsan kendi başına kalmak istiyorsa, kendi başına kalmak zorundaysa, hiçbir şey kitaplardan daha tedirgin edici değilmiş.
Sayfa 42
Her gün kendimi bütünüyle inşa ediyor ve bütünüyle yıkıyordum. Kendini kontrol etmek, beyni kullanarak emir verebileceğin ve sana boyun eğen bir mekanizmaya çevirmek bir zevkti. İnsan ancak bu kontrolle mutlu olur ve kendi doğasını tanırdı. Fakat çok az insan kendi doğasını tanıyordu. Duygularının gölgesinde kalmak, ruhunun normal, kesintisiz karanlığına karşı hiçbir şey yapmamak insanı umutsuzluğa sürüklüyordu. Aklımın hâkim olduğu yerde umutsuzluğun imkânsız olduğunu söyledim.
Sayfa 39
Hər sabah bir ümid, Hər sabah yaşam... Günəşin şəfəqi sulara düşürsə, Gecələr ulduzlu, Kəhkəşan sonsuz... Yaşamaq peşmanlıq deyilsə Gülümsə, ürəkdən gülümsə... Çiçəklər açırsa, ümid var Xoşbəxtlik - bitməyən arzular Yer ver ürəyində eşqə, həvəsə Açıb əllərini sonsuz səmaya Hərdənbir göz vurub ulduza aya Qulaq ver göylərdən gələcək səsə Ümid et, dua et, gülümsə... Taleyin oyunu, bəxtin cilvəsi Eşqin pıçıltısı, sevgi nəğməsi Şükr et hər sınağa, şükr et hər dərsə Həyatı sevməyə səbəblər uydur, Həyat gediləcək uzun bir yoldur Ruhunu sığdırma dar bir qəfəsə Gülümsə, hər zaman gülümsə... |Cəlil Cavanşir
Şiir
Reklam