"Hata yapmaktan çekinme. Yanlış cümleler kur, alakasız şeyleri araya sok, korkma! Çalışman bir taslak hâlindeyken, hatta bittiği zaman bile senin elinden mükemmel olarak çıkmak zorunda değil. Bunu anlamak çok ama çok rahatlatıcıymış. "
Parmaklarımı yatak örtüsüne bastırarak diğer sağanağın gelmesine izin verdim. O ise daha ileri gitmek için uğraşıyordu. Ben, yapamıyorum. Yeterince derine gidemiyorum, diye homurdandı. Ağzından çıkan her kelimeyle daha sert bastırmaya devam ediyordu. Daha derinde olmalıyım. Siktir, zaten yeterince derindeydi. Her darbesi doğru noktalan hedef alıyordu. Ellerim ve dizlerim zevkten şok geçirirken titremeye devam ediyorlardı.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ellerim ve dizlerim zevkten şok geçirirken titremeye devam ediyorlardı. Bu sırada aniden durup kapı girişine kadar geri çekildi ve beni sırt üstü çevirdi. Dizlerimi düzeltti ve güçlü bir darbeyle ilerledi. Benimle gel, kıymetlim, dediğinde bu rica değil, emirdi. Birazdan. Benimle geldiğini söyle. Evet, dedim hızla soluk alarak. Evet, evet. Güzel, dedi ve ellerini popoma doğru götürüp, kalçalarımı hafifçe kaldırarak daha derine ulaştı. Şimdi daha önce hiç olmadığı kadar derindeydi. Hiç bu kadar öteye gitmediğine yemin edebilirdim. Gelmek üzereydim. bekle! Gözlerim kocaman olmuş bir halde güçlükle nefes alarak kendimi engellemeye çalıştım. Bekle, bekle, bekle," derken ritmi de artıyordu Bekle. Şimdi! İzniyle ışık hızında, tüm gücümle kendimi serbest bıraktım.
"Kılığı düzgün bir adamın sokakta simit yemesi yasaktır. Bütün yasaklar gibi bunun da bir kaçamak yolu yok mu? Simidi kır, cebine sok. Tek elinle bir lokma koparıp, kimseye sezdirmeden ağzına at. Ama, ben dişlerim sağlamken ısıracağım."
Sayfa 47 - Yapı Kredi Yayınları
İnsanlar da içlerinin karanlığını, ruhunu emdikleri başka insanların aydınlığıyla besliyor. Anlasana, herkes birbirinin katili. Ama sorsan, herkes Çobanyıldızı , herkes incitildi, herkes aldatıldı. Peki o zaman inciten kim, kim kırdı bunca insanı? Şunu kafana sok artık, kötülük bu türün hamurunda var.
Auschwitz'teki bir tutsak ilk şok halinde ölümden korkmazdı. Gaz odaları bile ilk birkaç günden sonra dehşetlerini yitirirdi. Sonuçta bunlar onu intihardan korurdu.
