Düşlerim büyüledi beni,
Hepsi renklere bürünmüştü.
Açamadım gözlerimi,
Kendimi akıntıya bıraktım sessizce.
Gökyüzünün esintisi değdi tenime,
Rüzgâr düşlerimi taşıdı uzaklara.
Sonra insan seslerine büründü bedenim,
Gerçek dünya çekti beni kendine.
Düşler kayboldu,
O kayboldu,
Ben kayboldum.
Geriye yalnızca,
Bir zamanlar gördüğüm renklerin
Solgun izleri kaldı.
...
Hangi mevsimin koynunda saklanır aslın bilemem.
Hangi lisana döksem anlaşılır ki feryadım?..
Gözlerim acının sürgününde kalbimi parçalayarak ezen
Solgun gölgenin sürükleyişinde ...
Bir derbeder yokuşlarda heyelanlar yürüdüğüm yol boyunca
bir çığlık yükseliyor sesimden se(n)sizliğime..
Kıyametler Kopuyor, mahşer günüdür yüregim
Boğazımı yırtarcasına susuyorum
Sustukça, boğuluyorum...
Aşiyana bir yüz imgesiyle kayıyor gökyüzü
İçtensizlik duyguların bağışladığı ruhlara
gözlerim de ateş çukuru bir kızgınlık…
en kavruk yalvarmalarımı gömdüm gecenin serinliğine....
Bir damla düşüyor alfabeme, sırılsıklam oluyor harflerim.
Solumda sancıyan acının adıydı mutluluğumun yetimliği …
Birşeyin tek şey o'nun adına dualar kurarken ellerim, dilimi unutmuştum feryad’ın gölgesinde…sahte hayatın tek sahici yüzüydü o!..
Mutluluğumuzun yetimliği yara almasın diye kelimelerimle örttüm garipliğimi ve garipsedim bu yeni hayatı....
Ve tek gecelik aşklar uğruna hayatla savaşımda..
Ebû Cehil’in cehaletinde kalan ruhlarınızı alıp gidin! masumluğumuzu kanatmadan, ezazilin koynuna…
SYN
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kalbime saplanan bu nasıl bir sızı
Dinmez bir ağrı, susmaz bir acı izi
İçimde yankılanır cevapsız sorular
Hangi sabah söndürür bu karanlık duvar?
Ne olacak bu hâlim, nereye varır
Ruhum yalnızlığa hangi kapıdan açılır
Dünya suskun, insanlar yorgun
Herkes kendi içinde biraz kırgın, biraz solgun
Gel, bir yol bulalım karanlığa inat
Ya da bırakalım kendimizi zamana, hayat
Ya yürüyelim birlikte umutla ileri
Ya da çekilelim usulca, incitmeden birbirimizi…
MASAL
İçimde bir şeyler koptu,
Yoktun sen,
Boştun sen.
Sustu gece,
Yürek yangın yeri,
Alevdin sen,
Kor ateşte yanan, yakan...
Denizde meltem vardı,
Dalgalar dört bir yana,
Feryat, figan...
Sustu mavi,
Derin bir hıçkırık,
Alabildiğince kapattı,
Dünyanın solgun,
Sessiz çağıldayan yaşamını.
İçimde bir şeyler koptu,
Yoktun sen,
Boştun sen.
İçimde bir şeyler koptu,
Derin bir yaldızlık
Sardı dört bir yanımı,
İçli, kederli...
Bir o kadar,
Durgun...
Bir o kadar,
Savurgan...
Mavi el salladı,
Araplar "nisa", İtalyanlar "manita", solgun benizli ingiliz "flört" demiş kadına. Biz Türkler en değerli hazine manasına gelen "hatun" deyu başımızın üstüne tac etmişiz.
(Mehmed: Fetihler Sultanı)
