Efendi, Türkçe kelime değildir. Efendi mefhumunu Türkler, "bey" kelimesi ile ifade ederler. Bey kelimesi iste bekçiden gelir. Bekçi olan beydir. Yani kendisine teslim olunan emaneti muhafaza eden, ona ait vazifelerini sadakat ve bağlılıkla ifa eyleyendir ki, kendisine efendilik ve beylik unvanını verdirir. Zaten Türk'ün zihniyetinde asalet kanla değil, vazifeye sadakatle beraber bulunmaktadır.
Hadise ispat etti ki, bekçilik niteliği, vazifeye sadakat seciyesi köylüde mahfuzdur. Binaenaleyh efendi de odur.