Gözde
@someoceanspray
Sıkıldıkça okuyorum, okudukça altını çiziyorum, altını çizdikçe; burada işte o çizip karaladıklarımı paylaşıyorum.
Şu anda okuduğu kitap
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
#altınıçizdiklerimOtobiyografi
Bir çocuk kalbinden sevgi, büyüklere kıyasla daha kolay silinebiliyor. O kalp yanlış bir karar karşısında isyanla çarpıyor, ama bu isyana kimse kulak asmazsa, sevgi ölüyor. Çocuğun zorlamasıyla değil, kendi kendine yok oluyor sevgi. İnsan bunu çok ilerde, büyüyüp olgunlaştığı zaman, eski günlerde kalmış bir huzursuzluğun nedenini araştırdığında bulup çıkarıyor.
#altınıçizdiklerimOtobiyografi
‘’Sakın unutma,’’ dedi, ‘’insanlara hiçbir zaman düşkün olduğunu belli etmeyeceksin. Üstünde en iyi kıyafetlerin, yüzünde gurur oldukça elde edemeyeceğin bir şey yok.’’
‘’Neden?’’
‘’İnsanlar sadece buna önem verir de ondan.’’
#altınıçizdiklerimOtobiyografi
Ne dünyadaki huzursuzluklar, ne aile dertleri, bir çocuğun taze ekmekten aldığı zevki yok edemiyor.
#altınıçizdiklerimEdebiyat
Ölüm, gerçekliğin sona ermesi. Doğal bir süreç. İnsanları birbirine eşitleyen bir denklem. Üstelik yasını tutunca biten bir acı üzerinden yürüyor. Toprağa düşüyor, ona karışıyorsun. Gerçekliğin üstü örtülmüyor ama. Gerçekten yaşamışsın. Gülmüş, eğlenmiş, acı çekmiş, başarısız olmuş, terfi almış, sevişmiş, terk edilmiş, aldatmış, güzel yemekler yemiş, içmiş, ağlamış, havalara uçmuş… Evlenmiş, boşanmış, kitaplar yazmış, kaybetmiş, kazanmış, süslenmiş, kirlenmiş, kırılmış, affetmiş, uykusuz kalmış, sarhoş olmuş… Hepsi gerçek hepsi yaşanmış. Gücümüzü tam da bu ‘gerçek’ten alıyoruz. Hiçbir kuvvet bunu değiştirmiyor. Ölüm bile. Anılara hükmü geçmiyor ölümün o yüzden.
…
Sonuç olarak, mesele ne kadar ‘çok’ yaşadığında. Yoğunluk anlamında.
