"Ah! Merhametlilerin budalalığından
daha büyük bir aptallık var mıdır acaba dünyada?
Dünyada merhametlilerin budalalığından
daha büyük bir acı kaynağı var mıdır?
Hâlâ acımasını aşamamış bütün âşıklara yazık!
Şeytan bana bir keresinde şöyle demişti:
'Tanrı'nın bile bir cehennemi var:
İnsanlığa duyduğu sevgi.'
Son zamanlarda ise onun şu sözleri ettiğini duydum:
Tanrı öldü; Tanrı insanlığa merhametinden dolayı öldü."
Gördün mü? Derhal sapıtıyorsun. Hayatta hiçbir şey, uğrunda ölmek için istenmez. Her şey yaşamamız için olmalıdır. Hatta biraz ileri gideyim, kendi yaşamamız için… Sen kafanın içindeki yokluğa o kadar saplanmışsın ki, derhal uğrunda can feda edecek bir şey arayarak ikinci bir yokluğa dalmak istiyorsun! Yaşamak, herkesten daha iyi, herkesten daha üstün yaşamak, insanlara hâkim olarak, kuvvetli, belki de biraz zalim olarak yaşamak…
Aşağılıyorsun, bizzat kendini aşağılıyorsun ruhum! Kendini onurlandıracağın zaman gelip geçiyor. Çünkü herkesin tek bir yaşamı vardır ve seninki hemen hemen tamamlandı; kendine saygı duyan biri değil, insanların ruhlarında kendi mutluluğunu arayan birisin.