B
@someonefromsomewhere
72 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
“Her şeyin bir zamanı vardır.” Der babaannem. Ne vaktinden önce ne de geç. Ortaokulda, lisede hatta üniversitede bile bu kitap karşıma kaç kez çıktı bilmiyorum. Hep bir şekilde gözüm başka raflara elim başka kitaplara gitti. İyi ki de öyle oldu. Çünkü biliyorum ki eğer o zamanlar kesişseydi yolumuz; üç beş ayrıntılı, ayrıksı belki de abartılı geri kalanıysa buğulu bir anı kitabı olarak yerini alacaktı hafızamda. Peki ya şimdi? Tanımını ne yazık ki yapamayacağım. Tarif edemediğim düşüncelerim değil hissiyatım. Bazı kitaplar kalplerle okunur. Bu kitabı kalbimle okudum, hissettim ve bütünleştim. Peki tavsiye ediyor muyum? Kitabın arka kapağını okuduktan sonra ilginizi çekiyorsa evet, yok hayır ilginizi çekmiyor mu o zaman koşarak uzaklaşın çünkü okumak için daha çok vaktiniz var sanırım.
Gri Mavi - Mavi griEdebiyat
Kitapları renklerle özdeşleştirsek ve her kitabın kendine ait bir rengi olduğunu varsayarsak, gridir “Çocukluğun Soğuk Geceleri” ya da grinin açıklı koyulu tonlarından yalnızca biri. Belki de bardaktan boşalırcasına yağmur yağmadan önceki gökyüzü grisi. Kitabı okuyunca sizin için hangi “griyi” ifade ettiğine kendiniz karar verebilirsiniz.
“Serenad” ile başlayan Livaneli yolculuğum, bu kez “Huzursuzluk” ile kesişti. Bizim modern hayatlarımız, yoğun tempolu işlerimiz arasında unuttuğumuz Ortadoğu gerçeğini büyük bir sürükleyecilikle gözler önüne seriyor. “İnsanlık” kelimesinin tedavülden kalktığı, raflarda tükendiği tokat gibi yüzünüze çarpılacak, tüketici çağın insanlığına (!) ait olmaktan utanacaksınız.
