Şans ve Dans nasıl okunabilir?
Şans ve Dans’ı ilk yazdığımda, onu öncelikle şans, hafıza, kayıp, dostluk ve yeniden başlayabilme ihtimali üzerine bir roman olarak görüyordum.
Ama zaman içinde, kitabın daha geniş edebî ve kültürel bağlamlar içinde de okunabileceğini fark ettim.
Şans ve Dans, çağdaş bir Türkçe kent romanı olarak okunabilir. Çünkü İstanbul romanda yalnızca bir mekân değil, aynı zamanda bir ruh hâli olarak yer alır.
Bir hafıza anlatısı olarak okunabilir. Farklı zaman katmanları, geçmişin bugünün içinde hâlâ konuşmaya devam etmesiyle birleşir.
Dostluk etiği üzerinden okunabilir. Özellikle kan bağı dışında kurulan bağlar, seçilmiş yakınlıklar, duygusal sorumluluk ve geç yaşta sadakat romanın önemli damarlarından biridir.
Yaş alma meselesi üzerinden de okunabilir. Romandaki bazı yaşlı karakterler pasif figürler değil; hâlâ karar veren, üreten, ilişki kuran ve duygusal olarak etkili olan insanlardır.
Mektup formu açısından da ayrı bir okuma mümkündür. Romanda mektup yalnızca bir anlatı aracı değildir; bir eyleme, bir dönüm noktasına, küçük bir müdahale tiyatrosuna dönüşür.
Son olarak Şans ve Dans, dijital çağda bağımsız yazar-olma deneyimi bağlamında da değerlendirilebilir: Türkçe yazılmış edebî bir romanın kendi yolunu yayın, kütüphane görünürlüğü ve uluslararası bibliyografik varoluş üzerinden açma çabası.
Benim için romandaki en önemli denge şudur:
Erişilebilir ama sığ değil.
Hüzünlü ama umutsuz değil.
Kişisel ama daha geniş edebî sorulara açık.
Şans ve Dans hâlâ genç bir kitap. Yolculuğu daha yeni başlıyor.
#ŞansVeDans #TürkEdebiyatı #ÇağdaşRoman #Edebiyat #KentRomanı #HafızaAnlatısı #BağımsızYazar #KütüphaneGörünürlüğü #BibliyografikVaroluş
Anafor metaforu
Her insan kendi döngüsünde sıkışıp kalmış bu hayatta. Döngülerimiz girdaplar yaratıyor. Son hızla dönen milyonlarca minik, karanlık anaforuz bu dünya yüzeyinde. Bazen çarpışıp daha büyüklerini yaratıyoruz, bazen tamamıyla sönüyor bazen de kimi sönüp kimi büyüyor. Sönmeyip daha da büyümemiz ne kadar karanlık taşıdığımıza bağlı...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitap beni emdi, içime karıştı ve benim bir parçam haline geldi. Her zaman sahip olacağım bir şey oldu, yalnızca kitaba sahip olmaya başladım, kitap da yalnızca bana sahipti.
Son Gemi - William Brinkley
Bu hayattaki her şey geçicidir.
Hayat değişir.
Şu anki durumun senin son durağın ve nihai varış noktan değildir.
Sana son iyiliğim; yaşattıklarını yaşamadan ölmemen için dua etmek olacak.
Kadın onunla tanışmak, Rusça konuşmak istedi -kaba sabalığı, sıkıntılı hali ve nedense onu bir müzisyene benzeten alçak, dışarı kıvrılmış yakasıyla kadına o kadar çekici gelmişti ki- ayrıca onu fark etmemesi, oteldeki bütün diğer bekar erkekler gibi onunla konuşmak için bir bahane bulmaya çalışmaması hoşuna gitmişti. Kadın pek güzel sayılmazdı, küçük, düzgün yüz hatlarında bir şeyler eksik gibiydi -sanki yüz hatlarını oldukları gibi bıraktığı halde onlara tarif edilmesi güç bir anlam bahşedecek olan, onu güzel kılacak olan son kesin vuruşu yapmamış gibiydi doğa. Fakat yirmi beş yaşındaydı, modaya uygun olarak küt kesilmiş saçları derli toplu ve hoştu, ve olası bir uyumun, son dakikada yerine getirilmemiş bir gerçek güzellik vaadinin ipucunu taşıyan bir baş çevirisi vardı. Sanki birazcık onların yumuşak tazeliklerini sergilemek istiyormuş gibi, kollarını ve boynunu açıkta bırakan son derece sade ve iyi dikilmiş elbiseler giyiyordu.
Lujin Savunması 
Vladimir Nabokov Sayfa: 77 (İletişim yayınları)
Lujin Savunması Vladimir Nabokov Sayfa: 77 (İletişim yayınları)