İstanbul Fethi’nin son günü hakkındaAlıntı
29 Mayıs: gece saat 1:30’da Sultan saldırı emri verir. Şehirde sular üzerinde savunucular savaş konumunu alırken, şehirde halk kiliselere uçuş dua etmektedir. Osmanlı ordusu karadan ve denizden, tekbirler, davul ve nakkare seslerin sağır edici gürültüsüyle harekete geçer. İlk saldırıyı başlıca yayr azablerden oluşan hafif piyade kuvvetleri yapar, düşmanı yıpratır. Onlar çekilince karanlıkta, İshak paşa kumandasında Anadolu askeri saldırıya geçer. Şafak’tan 1 saat önce urba‘nın topu ağaç sper‘de bir Gedik açar . Buradan giren 300 kadar Anadolu askerini savunucular yok eder o zaman Sultan Seçkin kuvvetleri, yeniçerileri harekete geçirir yeniçeriler ok kargı perdesi arkasında sarsılmadan geriye doğru yürürler .
“Maçımı mı izledin?”
“Maçının son iki dakikasını izledim.”
“Formamın içinde çok seksi görünüyordum, değil mi?”
“Kendine âşıksın.”
“Biri olmak zorunda.” Bu sözlere cevabım hep böyle olurdu.
Sayfa 87
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bir beyaz lerze, bir dumanlı uçuş;
Eşini gâib eyleyen bir kuş
Gibi kar
Geçen eyyâm-ı nevbaharı arar...
Ey kulûbun sürûd-ı şeydâsı
Ey kebûterlerin neşideleri,
O baharın bu işte ferdâsı:
Kapladı bir derin sükûta yeri
Karlar
Ki hamûşâne dem-be-dem ağlar
Ey uçarken düşüp ölen kelebek
Bir beyaz rîşe-i cenâh-ı melek
Gibi kar
Seni solgun hadîkalarda arar;
Sen açarken çiçekler üstünde
Ufacık bir çiçekli yelpaze,
Na'şın üstünde şimdi ey mürde
Başladı parça parça pervâze
Karlar
Ki semâdan düşer, düşer ağlar!
Uçtunuz, gittiniz siz ey kuşlar;
Küçücük, ser-sefîd baykuşlar
Gibi kar
Sizi dallarda lânelerde arar.
Gittiniz, gittiniz siz ey mürgân,
Şimdi boş kaldı ser-te-ser yuvalar;
Yuvalarda yetim-i bî-efgan!
Son kalan mai tüyleri kovalar
Sayfa 84 - Cenap Şahabeddin:
Son.. -- İkarusEdebiyat
İçimi coşkuyla doldurabilecek hiçbir şey yok
Yeni dünyevi şeylerden hemen bıkılır Daha yükseklere, daha yükseklere, daha istikrarsızlığa
Aklın ışınları neden beni yakıyor?
Güneşin ihtişamına daha fazla yakınlaştırılırken
Aklın ışınları neden beni yok oluşa sürüklüyor?
...
Başından beri göklere mi aittim?
Öyle değilse eğer, neden
Durmaksızın bakışlarımı maviliklere yöneltirken
Beni baştan çıkaran gökler
Daha daha yükseklere
İnsanlar âleminden çok daha yukarılara
Beni durmadan çekmişti?
Denge sağlam ayarlandığında
Uçuş en doğru hesaplandığında
Hiçbir delice tuhaflık olmaması gerekirken
Daha yükseklere bu çıkma arzusu
Neden deliliğe benzer?
...
Yoksa
Başından beri dünyaya mı aittim?
Öyle değilse dünya neden
Bu kadar hızla düşmemi istiyor?
...
Ufacık bir yakıcı coşku ânı için
Ait olduğum dünya düzeni
Ve gökyüzünün gizli planı mıydı
