Aslında kitabın incelemesini sanırım Zweig şu alıntısıyla çok iyi anlatmış '' Korku cezadan çok daha beterdir, belirsizliğin dehşeti kadar, ağır da olsa , hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.''
Stefan Zweig'ın bu eserinde topluma karşı kendini ötekileştirmiş ve kendini bütün güzelliklerden mahrum bırakan bir adamın olağanüstü bir gece olarak adlandırdığı gecede kendini buluşunu okuyoruz.
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı. Gayet sürükleyici ve akıcı bir kitaptı. Kitabın sanki sonu son değilmiş gibiydi, kitaptaki birkaç karakterin daha sonunu okumak isterdim.