Sena gülfem sınırlı
@sonfeciyobaz
8 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
''Şimdi bu konuşmamızda bilhassa belirtmek isteyeceğiz ki; Müslümanlık dışında bir hakikat kaynağı olamaz. Peki bu Avrupa'da gördüğümüz adamların yaptıkları işler nedir? Bunlar nereden meydana geliyor. İşte Avrupa'da ki insanların düşünce sistemleriyle, yaptıkları çalışmalarla, Müslümanlık arasındaki münasebeti belirtmeye çalışacağız.
Bu kitapta Necmettin Erbakan bilim insanlarının günümüz haline gelinceye dek ele alarak izah etmeye çalıştıkları kavramları sırasıyla ve gelmiş olduğu son hali itibariyle okuyucuya açıklıyor. Maddenin en küçük yapısı olan atomun içerisine girdiğimiz zaman arasında dünya ve güneşin arasındaki mesafenin 1o katı kadar mesafe, yani boşluk olan elektron ve protondan bahsediyor. Şuan günümüz bilim insanı maddenin dahi içerisindeki boşluğu açıklayamaz iken nasıl oluyor da bu ilimlerin sahibi olduğunu iddia edebiliyor. Bu kitap bize şuan kullanılan ilimlerdeki kavramları ve buluşları bulan kişilerin Müslüman bilim insanları olduklarını örneklerle tespit ediyor. Peki ya maddenin içerisindeki boşluğu Müslümanlar tarif edebiliyor mu ?
Biz Müslümanlar işin tarif boyutunda değil hikmet boyutundayız. Yüce rabbim madde ve atom konusunda insanlığın gelmiş olduğu son durumu onun bize verdiği akıl ve ilim ile ancak bir yere kadar kavrayabileceğimizi ve mantığımızın almadığı 'bu nasıl olur' dediğimiz şeyleri de kendisinin yarattığını hatırlatıyor ve dünya üzerinde bulunan her türlü yeni kavram ve buluşta da hatırlatacaktır.
Reklam
Kitapta ermiş olarak geçen (el Mustafa) memleketine dönebilmek için kendisini götürecek gemiyi bekliyor. Gemi nihayetinde geldiğinde onu seven insanlar, ileride çocuklarına aktarabilecekleri öğütler vermesini istiyorlar Mustafa'dan.
Ermiş ise onlara hayat ve insanlık hakkında birçok önemli konuda, aşk,üzüntü, vermek, evlilik, çocuklar, ev ve evin önemi, alım satım, arkadaşlık, suç ve ceza, özgürlük, bilgelik vs gibi daha birçok temel ana başlık altında öğütler veriyor. Bir öğüt olarak en çok kalbime dokunan ''Çünkü aşk taçlandırdığı gibi çarmığa da gerer sizi, hem besler büyütür hemde budar sizi. '' Hayatta bizi çarmığa germek isteyen tek şey aşk değil ama bizi taçlandırıcak veya çarmığa gerecek olan şeyi kendi elimizle seçebilecek olmamız bana göre en çok farkında olmamız gerken öğüt. Kitabın sayfa sayısı olarak bu denli az olmasının yanısıra çok verici bir kitap olması Halil Cibran'nın neden ustalık eseri olduğunu okuyucuya kanıtlıyor. Acının da hayatın bir parçası olduğunu bir türlü kabullenemeyen insana ermiş ise kabullen diyor diğer türlü diyalektif anlayış gereği zevki de algılayamazsın diyor.
Herkesin bolca altını çizebileceği ve elbet kendi hayatına uyarlayabileceği bu kitabı okumayı tavsiye ederim.
'' Her İslam insanı, gücü ve yeteneği ölçüsünde , adeta bütün imanı elinden alınmış da ona yeniden kavuşmak için olağanüstü araştırma ve girişimlere dalmış kişi gibidir.''
Hakiki manada iman etmiş bir insan imanını yitirdiğinde ona kavuşmak için neler yapar? İşin neresinden başlar? Dirilmesi için ilk olarak ölmesi gereken insanın, imanını yitirmiş olması zaten ölü olması değil midir. Bir neslin dirilişini kendine gaye belirlemiş kimsenin öncelik olarak o neslin en küçük yapı taşı olan bireyi yani kendisini diriltmesi gerekir. Bir ruh dirilişinin nasıl olacağını kavraması ve üstadın dediği gibi bu işin amentüsünü anlamalıdır. Bütün uyuyanları uyandırmaya bir uyanık yeter denildiği üzere ,herkesin uyutulduğu bir toplumda ayakta kalabilmeyi başarmak ,diriliş neslinin amentüsünün anlaşılmış olması demektir.
Peki bizler bu nesilden olduğumuzu her ortamda söylediklerimiz, yaptıklarımız ve halimiz ile belli etmeye çalışırken, imanı elinden alınmış bir kimsenin ona kavuşmak için yaptığı araştırma ve girişimlerin neresinde olduğumuzu iddia ediyoruz diye soruyorum, önce kendime ve daha sonra kendim gibi gördüğüm herkese. Kitabı okurken merhum Sezai Karakoç sayesinde bu minvalde birşeyler anlayabildiysem ne mutlu bana diyor ve kitabı herkese tavsiye ediyorum :)
Bir kuş gibi uçuyorum satırların arasında. Hak veriyorum İbrahim Tenekeci'ye, sanırım Uçuş Denemelerinden başka bir isim bu kadar yerinde olmazdı. Basit gibi gelen oysa herkesin kendi mutluluklarını, hüzünlerini, bazen kavgalarını bulabileceği cümlelerden oluşuyor Uçuş Denemeleri. En çok hangi cümleyi sevdin diye sorsalar, cevap vermekte zorlanacağım, kitabı okumamış birine altını çizdiğim yerleri teker teker okuyarak sence de böyle değilmi diyeceğim cümlelerden. İbrahim Tenekecinin olayı okuyucuya acıklı bir gülümseme yaşatmak sanırım. Bir günde okuduğum, her cümlesinde durup beş dakika düşündüğüm ve hayatın özetinin düşünmek olduğunu hatırladığım için kendisine teşekkür ederim.
