“Depresyon, kazanılan değil, her gün mücadele edilen bir savaş” ve sevgilinizin, en yakın arkadaşınızın bu savaşı kaybettiğini düşünün. Lise başlı başına yeterince kötü değilmiş gibi Henry’nin ölü bir sevgilisi, tuhaf ve zor bir abisi, Alzheimer bir nenesi ve en kötüsü onu kaçırıp duran uzaylıları var. Yazar uzaylıları ve depresyonu aynı kitaba nasıl koymuş bilmiyorum ama koymuş ve bence güzel de olmuş. Kitabın gerçekçi ve samimi yapısını beğendim kolay okunan eğlenceli bir gençlik kitabı. Çoğu okur garip olduğunu düşündüğü için beğenmemiş ama dürüst olmam gerekirse ben kitabı o garipliği sayesinde beğendim. Yoksa klişe bir gençlik romanı olurdu.