Emre
@sonsuzbilgi
Kitapsız bir dünya güneşini kaybetmiş ay gibidir.
Şu anda okuduğu kitaplar
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Emre
, bir kitap okuduPuan vermedi·391 syf.·
18 günde okudu
·Okunma: 04 Mayıs 2026 04:45
·2026 3. kitabı
Mümtaz'a göre insan Ada'ya giderken anonim bir sey olurdu. Orası bir nevi standart insanların yeriydi; orada gerçekte kendimize hiç lâzım olmayan, hiç değilse bizi kendimizden uzaklaştıran ve bunu yaparken hiçbir noktaya da yaklaştırmayan şeylerin hasreti çekilirdi. Boğaz'da ise her şey insanı kendisine çağırır, kendi derinliğine indirirdi. Çünkü burada terkibi idare eden şeyler, manzara, alabildiği kadar olsa da mimarî, hepsi bizimdi. Bizimle beraber kurulmus, bizimle beraber olmustu. Burası küçük camili, bodur minareli ve kireç srvalı duvarları o kadar Istanbul semtlerinin kendis:
blan küçük mescitli köylerin, bazen bir manzarayı uçtan uca zapteden genis mezarlıkların, su akmayan lüleleri bile insana, serinlik
duygusu veren ayna taşları kırık çeşmelerin, büyük yalıların, avlusunda şimdi keçi otlayan ahşap tekkelerin, çıraklarının haykırışı Isanbul ramazanlarının uhreviliğini yaşayan dünyadan bir selâm gibi karışan iskele kahvelerinin, eski davullu, zurnalı, yarı millf bayram kılıklı pehlivan güreslerinin hatırasıyla dolu meydanların, büyük çınarların, kapalı akşamların, fecir kızlarının ellerindeki meşalelerle maddesiz aynalarda bir sedef rüyası içinde yüzdükleri sabahların, garip, içli aksisadaların diyarıydı.
