Nigar İbayeva
@sonsuzzmavilik
Tıp
Azərbaycan
145 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Gülseren Budayıcıoğlu'nun okuduğum üçüncü kitabı. Diğer kitaplarda olduğu gibi, kendimden birşeyler bula bileceğim, dili son derece akıcı bir kitaptı. Ala'nın hikayesinden aşırı etkilenmesem 5 güne değil, 2 güne bitirirdim belki de kitabı. Hikayenin bazı kısımlarında dayanamayıp kapatıyordum , "insan aklı böyle bir acıyı nasıl kaldıra bilir?" diye soruyordum kendi kendime, üstelik daha küçücük bir çocuk yaşamış bunları.Annesine kızsam da ona da çok acıdım, şizofreni hastaları zamanında tedavi edilebilirlerse hastalık tamamen düzelmese bile yatışdırılabilir ilaçlarla. Süreyya'nın karşısına doğru düzgün insanlar çıksa onun da kaderi bambaşka olabilirdi belki de..Ala'ya gelince, düşünüyorum da belki biz de ön yargılarımız yüzünden Ala gibi çocukluğu travma ile geçmiş kaç insanı incitmişiz, görünüşü güzel değil diye dinlemeden yargılamışızdır onları. İnsanları güzel ya da çirkin diye ayırmıyor muyuz biz de? Güzel görünümlü, kendine bakımlı insanları hep bir adım önde görmüyor muyuz? Çoğu insan yapıyor bunu. Kimse karşısındaki insanın duygularını önemsemiyor..Ala'nın hikayesi bana unutamayacağım dersler verdi,o kadar acı yaşamasına rağmen hayata tutunmayı başarabilmiş çok çok güçlü bir kız Ala. Şimdi nerede ne yapıyor bilmiyorum ama, umarım çok mutludur.
Reklam
Kürk Mantolu Madonna Sabahattin Ali'den okuduğum ilk kitap. Çok mehşur olan her kes'in okuduğu kitaplardan istemsizce soğuyorum. Ama bu kitabı birazda Sabahattin Ali'yi tanımak için okumaya başladım. İyi ki okumuşum diyebileceğim, kitaplığımda bulunmasından çok memnun olduğum bir kitap oldu benim için. İlk başlarda sıkıcı gelebilir ama mutlaka okumaya devam edin, devamı o kadar akıcı ki hemen bitirmek istiyor insan. Kitap bence iki yarıdan ibaret; Kitabın ilk yarısında bir gençten onun üniversite arkadaşının iş yerinde iş bulmasından sonra Raif Efendi ile tanışması, ona karşı olan merakı, ailesi ile yakınlaşması ve s şeylerden bahsediliyor. Daha sonra Raif Efendi çok hastalanıyor ve ölmeden önce bu gence yazdığı günlüğü yakmasını söylüyor. Genç Raif Efendiden izin alarak günlüğü okuyup sonra yakacağını söylüyor ve ikinci yarıda günlükte yazılanlar. Raif'in Kürk Mantolu Madonnan'ın portresine hayranlığı, daha sonra Maria ile tanışması. Spoiler vermek istemiyorum o yüzden birazda karakterlerden bahsetmek isterim.
Raif Efendi- hani derler ya "o bu dünyanın insanı değil". Aynen öyle bir adam Raif Efendi, sessiz,sakin, utangaç biri. Böyle olmasında da en büyük pay babasının, çocukluğundan beri hiç sevgi göstermemiş, sevildiğini hissettirmemiş Raif'e. Öyle ki babası öldüğünde bile yabancı birinin cenazesine gider gibi gidiyor. Babasını anlattığı kısımlarda Raif'in kişiliğinin neden böyle olduğunu çok daha iyi anladım. Sevgisiz büyüyen, babasıyla içindekileri konuşamayan hir çocukmuş Raif, bu yüzdende tüm yalnızlığını kitaplardaki arkadaşları ile paylaşmış. Kitap kahramanlarına bağlandığı için gerçek dünyadaki insanlardan "kaçıyordu". Çünki biliyordu ki;"Bir kitap okurken geçen iki saat ömrün bir çok senelerinden daha dolu ve daha ehemiyyetli." Raif Maria'yı tanıdığında, ona
Şu anda sana güzel bir inceleme yapabilmek için on bin kitap okumayı isterdim..1000Kitap
Kitabı okumadan önce burada çoğu kişinin "Oğuz Atay okumak kolay iş değildir" yazdığını görmüştüm. İçimde kitabı okumak için olan istek bunu üstelediği için okumaya başladım. Henüz 19 yaşında üniversitede okuyan biri olarak Oğuz Atay kitaplarını bence hayatta yaşanmışlıkları çok olan insanlar daha iyi anlıyordur. Kitabı başlarda yarım bırakmayı çok istedim, o yüzden sürekli incelemelere (spoilersiz) bakıyordum burda bir arkadaşın bıraktığı bu videoyu ( youtu.be/ZdmXbXkJBcI ) izlemem kitaba devam etmemi sağladı. Oğuz Atay'ın kitablarını anlamak için birazda onu tanımak gerek çünki. Ve bunu da belirtmek isterim ki bu kitabı 1 kere okumak yetmez, hayatın farklı kısımlarında yaşlandıkca tekrar tekrar okumak lazım. Ve ben yaşıma esasen Oğuz Atay inceleyecek bir olgunlukta olduğumu düşünmüyorum, sadece bir kaç cümle yazmak geldi içinden...
Canım Selimcim Işık.Nasıl çırpınmış bir yerlere tutunmak için, anlaşılmak için... Tutunamayan insanlar için bu dünyanın nasıl bir cehennem olduğu, insanların onları anlamaması Selim'in günlüğünde onun için dünyasını okurken çok güzel anlaşılıyor. Basit bir kelime, bizim şaka dediğimiz şeyler bu insanların için o kadar etkili ki, sonunda intihara bile sürükleye biliyor...
Özellikle Selim'in günlüğü olan kısımda her cümleyi alıntılamak istiyordum. Lütfen önyargı ile yanaşmayın ve mutlaka okuyun "tutunamayanlar"ı. Ben kendi adıma Oğuzcum Atay ve tutunamayanlarla tanıştığım için çok sevindim. İyi okumalar)
"BİTİRMEK İÇİN YARINI, BAŞKASINA ANLATMAK İÇİN BİTİRMEYİ BEKLEMEYECEKSİN."
Yazarın okuduğum ilk romanı.Bilim-kurgu kitaplarına karşı pek hevesim olduğu söylenemezdi, ama bu kitaptan sonra kesinlikle bilim-kurgu seçimlerim arasında olacak. Kitap'ı bilim-kurgu'ya bir yerden başlamak için almıştım. Okumaya başlamadan önce incelemelere baktığımda biraz önyargı ile başladım okumaya. Ama asla pişman olmadım. Kurgusu olsun, gerilimi olsun her şeyiyle mükemmeldi. En çok da kitapda gerilimi sevdim diye bilirim. Sürekli "acaba bir sonraki sayfada ne olacak" merakı ile okuyorsunuz bir yerden sonra. Kitapdaki ters köşelere de hayran oldum diye bilirim) Bir de tüm karakterlere zaman zaman hak verdim ve sonlarını da çok sevdim. İlk okuduğum bilim-kurgu olduğu için direkt 10/10 puan vermek istemedim, ama her kes'e tavsiyye ede bileceğim bir kitap kesinlikle. İyi okumalar)
Gülseren Budayıcıoğlu'nun okuduğum ikinci kitabı.Yine kendimden bir şeyler bulduğum,etkileyici gerçek hayat hikayeleri...Sevgisizlik insanları ne hallere getirebiliyormuş meğer.Özellikle anne-babalar çocuklarına değer vermeli,onları çok sevmeli ki,o çocuklar da kendilerini sevebilsinler.Her kes'in okumasını şiddetle tavsiyye ederim.İyi okumalar.
Reklam