1930larda yaşayan bir Amerikalının yazar olma mücadelesi konulu bir hikaye. Çok da bilgim olmadan başladığım ve bitirmek için bitirdiğim bir okuma oldu. Hiçbir bağ kuramadım, gerçek samimi bir duygu var mıydı emin bile değilim. Bu kadar duygularından, tepkilerinden bihaber birinin entelektüel bir kimlik oluşturma çabasını okumak o kadar ironikti ki, kasıtlı olarak oluşturulmuş bir paradokssa kabul edilebilir belki. Öyle de olsa böylesi sığ, dürtüsel, bir uçtan diğer uca hayatlar ve ilişkiler okumak fazlasıyla iç sıkıcıydı. Amerikan edebiyatında kültleşmiş bir yarı otobiyografik romanmış, belki kültürel ve tarihsel paydaşlık olmadığından, belki çevirinin oluşturduğu estetik yoksunluktan bilemiyorum ama önereceğim bir kitap değil.
Aşık Veysel
Aşık Veysel 20.Yüzyıl Halk Şiirimizde, şüphesiz O’nun ayrı bir önemi ve aydınlığı var. Veysel, daha yedi yaşında iken gözlerini kaybettiği halde, şiirleri ve iç dünyasıyla, insanı şaşırtacak kadar renkli bir şair. O, eli kalem tutmadığı, gözü bir tek harf görmediği halde, şiirleri ve türküleriyle, bütün kalem erbabımızın dikkatini çeken ârif âşıklarımızdandır.
(Arka Kapak yazısından)
Nihad Sami Banarlı
Aşık Veysel'i şöyle anlatıyor;
Âşık Veysel, Anadolumuzda halk kültürü dediğimiz: Atalardan torunlara kalma görgü, bilgi ve tecrübelerden; aydınlardan kültüründen süzülmüş değerlenen ve yalnız Türk vatanından değil, dünya coğrafyasından yurdumuza akan, çeşitli insanlık hâdise ve hareketlerinden edinilmiş bir irfanlı kültürlü saz şairlerimizin kudretli bir temsilcisi idi.
Bedri Rahmi Eyüboğlu Türküler Dolusu Şiirinde hani diyor ya,
Taşıma toprağıma toz konduranın
Alnını karışlarım.
Şairim şair olmasına,
Canım kurban şiirin gerçeğine, hasına.
İçerisine insan kokusu sinmiş mısralara vurgunum,
Bıçak gibi kemiğe dayansın yeter,
Eğri büğrü, kör topal kabulüm.
Şairim,
Zifiri karanlıkta gelse şiirin hası,
Ayak seslerinden tanırım.
Ne zaman bir köy türküsü duysam,
Şairliğimden utanırım.
Şairim,
Şiirin gerçeğini köy türkülerimizde bulmuşum,
Türkülerle yunmuş yıkanmış dilim,
Onlarla ağlamış, onlarla gülmüşüm.
Hey hey, yine de hey hey,
Salınsın türküler bir uçtan bir uca,
Evelallah hepsinde varım,
Aşık Veysel 20.Yüzyıl Halk Şiirimizde, şüphesiz O’nun ayrı bir önemi ve aydınlığı var. Veysel, daha yedi yaşında iken gözlerini kaybettiği halde, şiirleri ve iç dünyasıyla, insanı şaşırtacak kadar renkli bir şair. O, eli kalem tutmadığı, gözü bir tek harf görmediği halde, şiirleri ve türküleriyle, bütün kalem erbabımızın dikkatini çeken ârif âşıklarımızdandır.
(Arka Kapak yazısından)
Nihad Sami Banarlı
Aşık Veysel'i şöyle anlatıyor;
Âşık Veysel, Anadolumuzda halk kültürü dediğimiz: Atalardan torunlara kalma görgü, bilgi ve tecrübelerden; aydınlardan kültüründen süzülmüş değerlenen ve yalnız Türk vatanından değil, dünya coğrafyasından yurdumuza akan, çeşitli insanlık hâdise ve hareketlerinden edinilmiş bir irfanlı kültürlü saz şairlerimizin kudretli bir temsilcisi idi.
Bedri Rahmi Eyüboğlu Türküler Dolusu Şiirinde hani diyor ya,
Taşıma toprağıma toz konduranın
Alnını karışlarım.
Şairim şair olmasına,
Canım kurban şiirin gerçeğine, hasına.
İçerisine insan kokusu sinmiş mısralara vurgunum,
Bıçak gibi kemiğe dayansın yeter,
Eğri büğrü, kör topal kabulüm.
Şairim,
Zifiri karanlıkta gelse şiirin hası,
Ayak seslerinden tanırım.
Ne zaman bir köy türküsü duysam,
Şairliğimden utanırım.
Şairim,
Şiirin gerçeğini köy türkülerimizde bulmuşum,
Türkülerle yunmuş yıkanmış dilim,
Onlarla ağlamış, onlarla gülmüşüm.
Hey hey, yine de hey hey,
Salınsın türküler bir uçtan bir uca,
Evelallah hepsinde varım,
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Şeirlər haqqında danışılmaz. Şeirlər yazılar, oxunar, dinlənilər və sadəcə hiss edilər. Mən buraya sadəcə daha çox sevdiyim şeirlərini buraxacağam...
AŞK
Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git.
Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler.
Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin
Oysa Allah bilir bugün iyi uyanmıştık
Sevgiyeydi ilk açılışı gözlerimizin sırf onaydı.
Bir kuş konmuş parmaklarıma uzun uzun ötmüştü
Bir sevişmek gelmiş bir daha gitmemişti
Yoktu dünlerde evelsi günlerdeki yoksulluğumuz
Sanki hiç olmamıştı
Oysa kalbim işte şuracıkta çarpıyordu
Şurda senin gözlerindeki bakımsız mavi, güzel laflı
İstanbullar
Şurda da etin çoğalıyordu dokundukça lafların dünyaların
Öyle düzeltici öyle yerine getiriciydi sevmek
Ki Karaköy köprüsüne yağmur yağarken
Bıraksalar gökyüzü kendini ikiye bölecekti
Çünkü iki kişiydik
Oysa bir bardak su yetiyordu saçlarını ıslatmaya
Bir dilim ekmeğin bir iki zeytinin başınaydı doymamız
Seni bir kere öpsem ikinin hatırı kalıyordu
İki kere öpeyim desem üçün boynu bükük
Yüzünün bitip vücudunun başladığı yerde
Memelerin vardı memelerin kahramandı sonra
Sonrası iyilik güzellik.
Karacaoğlanİnceleme Edebiyat
Karacaoğlan 17'nci yüz yılda yaşamış bir Halk ozanımızdır.
Düşünüyorumda bundan 300 yıl evvel yazdığı türküleri hala dillerde gönüllerdedir.
Yazdığı şiirlerde kullandığı yalın türkçeye hayranlık duymamak mümkün değil.
Kitabı okurken bir çok farklı ses sanatçımızın seslendirdiği eserlerini çoğu kez yorum bölümune ekledim, Türkü sever dostlarımız karacaoğlan türkülerini şiirlerin altına eklediğim youtube linklerinden izleyebilirler.
Bir kaç örnek;
Karacaoğlan Türküleri 42 Dk.
youtu.be/D-puK75hvQQ
*
TRT Arşivinden Karacaoğlan türküleri 53 dk.
youtu.be/g-vJv8-ZMWc
Bitirirken, Bedri Rahmi Eyuboğlu'nun Türküler dolusu şiirinden bir bölümle noktalayalım.
Hey hey, yine de hey hey
Salınsın türküler bir uçtan bir uca
Evelallah hepsinde varım
Onlar kadar sahici
Onlar kadar gerçek
insancasına, erkekçesine
'Bana bir bardak su' dercesine
Bir türkü söylemeden gidersem yanarım.
Ah bu türküler
Türkülerimiz
Ana sütü gibi candan
Ana sütü gibi temiz
Türkülerde tüter dağ dağ, yayla yayla
Köyümüz, köylümüz, memleketimiz.
Ah bu türküler,
Puan vermedi·200 syf.·
2019 11. kitabı
Zeka ve kültür olmadan mizah olmaz. Sevgili Metin Uca'dan akıl dolu kıssadan gerçekler.
Sor-Uca
Derler ki; Gerçek yoktur sadece yorum vardır....
Sor-Uca
"Alın yazınızı sadece alınterinizle silebilirsiniz"
Metin Uca mizahını, bilgisini, yorumunu gündeme dair fikirlerini herşeyi yazmış bu kitapta. Çok beğendim, okurken hep onun muzip ses tonu kulağımdaydı... Suya sabuna fazlasıyla dokunmuş, tabii anlayana...
Metin Uca’nın dediği gibi "bir buruk gülünenler kitabı” Alışmadık Gözde Lens Durmaz’ ı okumanızı tavsiye ederim.
Sor-uca
Klasik Metin Uca tarzıyla yazılmış güzel bir politik komediydi. Özellikle sor-uca kısımlarını çok beğendim. Tavsiye ederim. Kolay okunan, acı acı güldüren bir kitap.