Anılcan
@sorgulayaninsan
Psikolog
Mersin Üniversitesi Psikoloji
Antalya
21 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Dostoyevski bu kitabında, alışık olduğumuz psikolojik analizler yerine mizahı ön planda tutmuş. Bu konuda da çok başarılı ve eğlenceli bir kitap ortaya koymuş diyebilirim.
Dostoyevski'nin bundan önceki roman ve öykülerinde bu kadar karakter bulunmuyordu. Bu kitabın ilk 20 sayfasında karakterler karıştırılabiliyor. Bundan dolayı bu kitabı okumaya başlarken ufak notlarla karakterleri yazarsanız daha iyi kavrarsınız. Bu karakterler uzun diyaloglarla çok güzel işlenmiş. Dostoyevski bu kitabındaki karakterleri hakkında şunu söylüyor: "Bu kitabımdaki iki karakteri oluşturmak tam 5 yılımı aldı." Demiş. Şüphesiz bu karakterler Foma Fomiç ve Albay. Özellikle Foma Fomiç unutamayacağım bir karakter oldu. Foma Fomiç yanımda olsa onunla kavga edebilirim ama bir romanda böyle bir karakteri okumak çok eğlenceliydi.
Özellikle bu güzel çeviri için Nihal Yalaza Tulay'a teşekkür ederim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir psikoloji öğrencisi olarak kitabı beğensem de taraflı olarak yazıldığını düşünüyorum. Hele ki kitabın son bölümü bunu açıkça gösteriyor. Şöyle ki Batı toplumları hor görülürken, Doğu toplumları övülme çabasına girilmiş diye düşünmekteyim. Keşke yorum katmadan direkt salt bilgi verselerdi. Yine de okunur ve psikolojiye giriş mahiyetinde olan bir kitap.
Gençlerin mutlaka okuması gereken kitap!İnsan
İlk incelemem olduğu için herhangi bir hatam olursa affola.
Öncelikle bu kitabı benim gibi gençlere şiddetle tavsiye ederim.
Normalde kişisel gelişim tarzındaki kitapları oldum olası hiç sevmem ve gereksiz bulurum. Ancak bu kitap gerçekten öyle değil. Bu karantina zamanında ihtiyaç duyduğum motivasyonu fazlasıyla aldım.
Kitap çalışmanın kutsallığını ve irade terbiyesinin iyi bir hayat yaşamı için çok önemli olduğunu sürekli vurguluyor. Bunu yaparken de kötü şartlarda olsak bile iyi yerlere gelmenin mümkün olduğunu çok iyi bir şekilde anlatıyor. Bir akademisyen olarak kendisini yukarda görmeyip bu günlere disiplinli bir şekilde çalışarak geldiğini vurguluyor. Gerçekten kötü şartlar çünkü savaştan dolayı öğrenimini yarım bırakıp savaşa gitmiş. Savaş sonrasında İstanbul'da terhis edildikten sonra ne yapacağına ilk başta karar verememiş. Çoğu arkadaşı gibi meslek hayatına mı atılmalı yoksa eğitim hayatına devam mı etmesi gerektiğine karar verememiş. İşte tam buradayken bir öğretmeni şöyle demiş: "Kararsızlığı bırak ve öğrenimine devam et. İnsan ihtiyarlığına kadar ömrünün her çağında iş hayatına atılabilir ve az çok başarılı olur. Fakat okuyup öğrenmenin belirli bir çağı vardır. Sen bugün bu çağdasın. Bu çağı geçirirsen ona bir daha dönemezsin ve yeteneğini heder etmiş olursun. Okuyup öğren de, sonra istersen tüccar ol. Bunda bir zararın olmaz." Bu sözlerden etkilenip kararını veriyor ve pişman olmuyor.
Diğer akademisyenler gibi iyi şartlar ve çevre sayesinde bir yerlere gelmemiş ve kitapta okuyucuya yukardan bakmamış. Ben böyle olmasından çok etkilendim. Örneğin İlber Ortaylı'nın "Bir Ömür Nasıl Yaşanır" kitabını okuduğum zaman içimden ama ben bu şartlara sahip değilim ki demiştim. İlber Ortaylı daha elit bir ailede doğmuş ve birkaç dil konuşuluyor evde. Onu okurken