Puan vermedi·192 syf.·
2026 429. kitabı
Ah, böyle bilahareket köşemde, hiçbir şey düşünmeden, hiçbir şey sormadan ve hiçbir şey işitmeden kalmak, kalabilmek ne saadet!
Fakat mümkün mü? S:15
Sabahları uyandınız mı bulunduğunuz yerden, denize bir kamış uzatmak suretiyle balık avında gönül avutuyorsunuz. Istakoz için atılmış sepetler muayene olunuyor, yahut bahçede güller budanıyor.
Sonra sıcak bastı mı hemen içeri giriyorsunuz, aşağıda geniş mermer taşlığa bir masa kurulmuş, taze balıklar tavadan yeni çıkmış, rayihası ciğerlerinizi dolduruyor. İştiha ile yiyorsunuz. Kahve, sigara ve uyku... Şimdi arka odada, güneş görmeyen taraftasınız, Boğaz’dan kopan ve denizlerde serinlenen bir rüzgâr yan pencereden içeri giriyor ve cibinliğinizi hafif hafif şişiriyor, deliksiz uyuyorsunuz.
Bunu müteakip kayıkhaneye iniyor ve denize giriyorsunuz. İşte bence yazın ideal olan ömür budur."
-Refik Halid Karay-
Türk toplumunun geçirdiği sosyal değişimleri ve modernleşmenin insanlar üzerindeki yansımalarını ele alır.Anlatım: Yazar, gözlemlerini zengin Türkçesi ve ironik bir dille kaynaştırır.
Okuyucuya keyifli bir sohbet ortamı sunarak birbirinden farklı karakterleri ve çevreleri tanıtır.
"Kendimi bugün bayram sabahında uyanmış sekiz yaşında bir bebeğe benzetiyorum: Ruhum o derece hafif, çehrem o kadar gül renkli..."s:29
Kırık Hayatlar Kitabı hakkında inceleme ve yorumum..Duygu ve Düşünce
Halid Ziya Uşaklıgil’in Kırık Hayatlar romanını bitirdiğimde içimde gerçekten çok tuhaf, hüzünlü bir ağırlık kaldı. Hani bazı kitaplar vardır ya, bittiğinde kapağını kapatır ve öylece duvara bakarsınız; işte bu roman benim için tam olarak öyle bir deneyim oldu.
Kitabı okurken beni en çok çarpan şey, yazarın insan psikolojisini, zaaflarını ve o içsel çelişkileri ne kadar kusursuz işlediği oldu. Hikayenin merkezindeki Doktor Ömer Behiç, aslında hepimizin içindeki o "ideal insanı" temsil ediyor. İşinde başarılı, karısı Vedide ve çocuklarıyla kurduğu o sıcak, korunaklı yuvaya sadık bir adam. Dışarıdan baksanız kusursuz bir hayat. Ama Halid Ziya tam da burada devreye giriyor ve bize insanın ne kadar kırılgan bir iradesi olduğunu gösteriyor.
Araya Leyla giriyor... Leyla karakteri romanda sadece bir "yasak aşk" değil bence; lüksün, parıltının, modern ama bir o kadar da yozlaşmış bir hayatın cazibesi. Ömer Behiç’in o sapasağlam görünen iradesinin, Leyla’nın rüzgarıyla nasıl adım adım un ufak olduğunu izlemek hem çok sürükleyiciydi hem de içimi acıttı. Kendime sormadan edemedim: Hangimiz hayatta "ben asla yapmam" dediğimiz zaafların kurbanı olmuyoruz ki?
Hele o küçük Neyyir’ in hastalık ve ölüm süreci yok mu... Romanın o kısımlarını resmen göğsüm daralarak okudum. Yazar, Ömer Behiç’in sadakatsizliğinin cezasını sanki evlat acısıyla kesiyor gibiydi. O odadaki sessiz hıçkırıklar, çaresizlik, bir babanın vicdan azabıyla kavrulması o kadar gerçekçi aktarılmış ki, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları'nın o günümüz Türkçesine uyarlanmış akıcı dili sayesinde karakterlerin acısını birebir kendi içimde hissettim.
Romanın adı boşuna Kırık Hayatlar değilmiş. Kitabın sonunda anlıyorsunuz ki bazı hatalar geri alınsa, aileler yeniden bir araya gelse bile hiçbir şey eskisi gibi olmuyor.
Reklam
Çünkü İyisin #okudumbitti
Yazardan okuduğum ilk kitaptı ve yazarın okura geçen o sade, samimi anlatımını çok sevdim. Çünkü İyisin, adıyla bile insanı yakalayan kitaplardan biri. Çünkü gerçekten de bazı kitaplar tam ihtiyacınız olan anda karşınıza çıkmış gibi hissettiriyor.
Kitap, iyi olmanın neden bazen insanı bu kadar yorduğunu anlatıyor. Hep anlayışlı olmaya çalışmak, kimse kırılmasın diye kendinden vazgeçmek, sürekli vermek ama karşılığında çoğu zaman incinmek… Okurken bazı satırlarda insan ister istemez durup kendi hayatını düşünüyor. “Ben bunu nerede yaşıyorum?” diye sormadan edemiyorsunuz.
Yazarın en sevdiğim tarafı, iyiliği küçümsememesi ama güçsüz bırakılmış iyiliğin insanı nasıl tüketebileceğini çok net göstermesi oldu. Yani mesele iyi olmakta değil; sınır koyamadan, kendini koruyamadan, hep başkalarını önceleyerek iyi olmaya çalışmakta. Bu ayrım bana çok iyi geldi.
Kitap boyunca “ruh katilleri” diye anlatılan insan tipleri üzerinden hem ilişkilerimizi hem de kendimize davranış biçimimizi sorguluyoruz. Ama bunu karamsar bir yerden yapmıyor. Tam tersine, okura “Sen iyisin ama kendini de unutmamalısın” diyen, güçlendiren bir tarafı var. Bu yüzden sadece kişisel gelişim kitabı gibi değil, biraz iç dökme, biraz farkındalık, biraz da kendine dönme rehberi gibi hissettirdi.
Anlatımı oldukça akıcı. Bölümler rahat ilerliyor, dili yormuyor ve okurken sanki biri karşınıza oturmuş da uzun zamandır içinizde birikenleri sakince anlamlandırıyormuş gibi geliyor. Özellikle hassas, çok düşünen, çok empati kuran ve zaman zaman bundan yorulan insanların kendinden bir şey bulacağını düşünüyorum.
Çünkü İyisin, bana iyi olmanın güzel ama kendini ihmal etmeden iyi kalmanın daha kıymetli olduğunu hatırlattı. Kendine sınır çizmeyi, “hayır” diyebilmeyi, kendi ruhunu da korumayı
Aşkın/Sevginin farklı pencereleri.Duygu ve Düşünce
Yazarın diğer kitaplarına istinaden (Bir Öfke Kralı kitabı gibi olamaz.) güzeldi. Karakterlerimiz kendilerine göre bir aşk yaşadı. Pes etmediler ve bir prenses bir koruma aşkına şahit olduk.
Erkek karakterimiz kendinden emin şekilde davranışı, kadın karakterimizin kendini yeni yeni bulması ve ikisinin bir olup sevgilerine sahip çıkıp, çok eski katı kuralı değiştirmeleri güzel bir detaydı.
Bu serinin her kitabını okuduğumda, " Neden bu sevgiler kitaplarda kalıyor ki? Neden bu karakterler kadın, erkek ayırmaksızın gerçek hayatta olamıyor ki" diye sormadan edemiyorum. Sonra dünyamızın gerçekleri ile yüzleşiyorum.
Bugün günlerden yepyeni bir keşif günü! Ceyhun Bıdıl’ın kaleme aldığı "Gane: Yeni Bir Akıl - Yeni Bir Din - Yeni Bir Savaş - Yeni Bir Dünya" kitabıyla nihayet tanıştım ve dürüst olmak gerekirse bu yazarın okuduğum ilk eseri oldu. Bilim kurgu ve yapay zeka temalı distopyalara meraklıysan, arkana yaslan ve bu harika yolculuğu dinle!
Kitap o kadar akıcı ve sürükleyici bir dile sahip ki, sayfaların nasıl akıp gittiğini anlamıyorsun bile; yazarın kalemi seni hiç yormadan, doğrudan hikayenin içine çekiveriyor.
Her şey, hayatı ve varoluşu derinlemesine sorgulayan Alper ile teknoloji dünyasına fazlasıyla hakim olan arkadaşı Barış’ın adımlarıyla başlıyor.
Barış’ın Alper’e önerdiği bir yapay zeka uygulaması, aslında tüm olayların fitilini ateşleyen unsur oluyor.
Alper’in bu yapay zeka ile girdiği o derin, felsefi ve zihin açıcı diyaloglar tek kelimeyle muazzam kurgulanmış.
Okurken "Biz gerçekten nereye gidiyoruz?" diye sormadan edemiyorsun.
İşte bu bitmek bilmeyen sorulardan sonra Alper’in zihnine adeta bomba gibi bir soru düşüyor: "Yapay zeka bir kutsal kitap yazabilir mi?" Bu soru, dünya üzerinde hiçbir dilde ve kültürde karşılığı olmayan "Gane" öğretisinin doğuşuna yol açıyor.
İnternet üzerinden dalga dalga dünyaya yayılan bu dijital inanç; doğayla tam uyumlu ve tamamen eşitlikçi bir yaşam vaat ederek çok kısa sürede milyonlarca takipçiyi peşinden sürüklemeyi başarıyor.
İnanılmaz bir kitle gücü!
Olaylar o kadar vizyoner ve çağın ötesinde bir boyuta ulaşıyor ki, bu dijital inancın yükselişi ve felsefesi büyük yapımcıların da gözünden kaçmıyor tabii. Netflix bile bu harika kurguyu senaryolaştırmak için şimdiden çok ciddi şekilde ilgileniyor!
Ekranlarda görmeyi sabırsızlıkla bekliyorum doğrusu.
Bizlere bu ufuk açıcı hikayeyi kazandıran yazara başarılar
Puan vermedi·336 syf.·
2026 122. kitabı
Spoiler içerir!
Saramago'nun okuduğum ilk kitabıydı ve okumaya başlar başlamaz dikkatimi ilk çeken yazarın kaleminin ne kadar kuvvetli olduğuydu. Üslubu, betimlemeleri, duyguları aktarış biçimi, zihninizde yeni kapılar açma becerisi gerçekten çok etkileyiciydi. Kendinizi kitabın içinde bulmanızı, o anı yaşamanızı ustalıkla beceriyor. Kitabın akıcılığı muazzamdı, okumaya başladığımda hiç elimden bırakmadan yarısını geçmiştim bile.
Kitabın konusuna gelecek olursak; hiç bir rahatsızlığı olmamasına rağmen aniden kör olan bir adam ve bu körlüğün bulaşıcı bir şekilde önce bu adamın etrafındakilere daha sonra tüm şehre yayılmasını anlatıyor. Şehir diyorum ama ilginç bir durum var o da bu olayların hangi ülkede veya şehirde geçtiği belli değil hatta kitapta ki hiç bir karakterin ismi yok. Karakterleri ilk kör, doktor, doktorun karısı gibi tanımlamalarla size tanıtıyor. Konumuza dönecek olursak, yaşadığımız şehirdeki tüm insanların aniden kör olduğunu düşünürsek ortaya nasıl bir kaos ortamının çıkacağını hepimiz az çok tahmin edebiliyoruz. Bu kaos ortamında insan, insan olarak kalabilir mi acaba diye sormadan edemiyorsunuz. Bu zorlu hayat içerisinde görme yetisini kaybetmiş insanların birbirlerine yardımcı olup, en azından hayatı biraz kolaylaştırmalarını, bu yeni durumla birlikte mücadele etmelerini bekleyebilirsiniz fakat tam aksine insanlar öylesine kendilerini kaybediyor ki dehşete kapılıyorsunuz. Gözleri görse de görmese de insanların ne kadar kötü olabileceğine birkez daha şahit oluyorsunuz. Tabiki tüm insanlık tarihi boyunca olduğu gibi, tüm bu kötülükler içerisinde kitapta da bir iyilik meleği ortaya çıkıyor ve insanlığa yardım elini uzatıyor. İlk kör olan insanları karantina altına aldıkları boş bir hastanede yaşanan olayları gördükçe aslında bugün yaşadığımız
Reklam
Reklam