İçimdeki Müzik – Sharon M. Draper
“Bir insanın sesi çıkmıyor diye söyleyecek sözü yok sanmayın.”
İçimdeki Müzik, serebral palsi nedeniyle konuşamayan Melody’nin hikâyesini anlatıyor. Ancak kitap aslında engellilikten çok, insanların önyargılarıyla ilgili. Melody konuşamıyor olabilir ama etrafındaki birçok insandan daha derin düşünüyor, daha fazla hissediyor ve daha çok şey biliyor.
Bu kitabı okurken en çok şu soru üzerinde düşündüm: İnsanları gerçekten ne kadar tanıyoruz? Bir kişinin görünüşüne, konuşmasına ya da fiziksel yeterliliklerine bakarak onun potansiyelini ne kadar kolay sınırlandırıyoruz?
Bir psikolojik danışman gözüyle bakınca kitap; empati, kapsayıcılık, özel gereksinimli bireylerin eğitimi ve aidiyet duygusu üzerine güçlü mesajlar veriyor. Melody’nin yaşadığı dışlanma, birçok çocuğun okul ortamında yaşadığı görünmez yalnızlığı da hatırlatıyor.
Kitabın en etkileyici yanı, okuyucuyu acındırmaya çalışmaması. Aksine Melody’nin zekâsını, mizahını, öfkesini ve hayallerini görmemizi sağlıyor. Böylece onu “engelli bir çocuk” olarak değil, sadece “bir çocuk” olarak tanıyoruz.
Puanım: 9/10
Kitap bittiğinde aklımda kalan cümle:
“Herkesin içinde duyulmayı bekleyen bir müzik vardır.”
Şafakta Verilmiş Sözüm Vardı “Romain Gary”
9/10
Gerçek adı Roman Kacew olan Romain Gary’nin “Bu kitap otobiyografik bir ilham kaynağı ama bir otobiyografi değil.” diye betimlediği kitabı.
Romain Gary’den okuduğum ilk kitap bu. Her şeyden önce insanların genel olarak otobiyografik bir eser olarak bahsetmelerine rağmen aslında tam da yazarın dediği gibi bu kitabın sadece otobiyografi olduğunu söylemek bence büyük bir haksızlık. Çünkü çok detaylandırılmış belli zaman aralıklarına rağmen; atlanmış, üzerinde fazla durulmamış yıllar, yaşamına dair merak ettiklerinizle ilgili yanıt bulamayacağınız sayısız soru bırakıyor zihnimizde.
Gary’nin kitabında yaşamından çarpıcı olayları okurken aslında ustaca saklanmış psikolojik tespitlerine de tanıklık ediyorsunuz. İnsanları, tavırları, karşılaştığı durumları o kadar net, sade bir şekilde anlatıyor ki… Savaşı anlattığı en dramatik olaylarda bile mizahı büyük bir ustalıkla kullandığı kalemiyle sizi gülümsetebiliyor yazar.
Mükemmeliyetçi, savaşçı, çok çalışkan, cesur, güçlü, ve sevgi dolu bir anneyi tanıyoruz önce. Ancak onun oğluna duyduğu büyük tutkunun, yaşamına dair biçtiği kusursuz rollerin, Gary üzerinde yarattığı baskıyı da hissediyorsunuz sarsıcı bir şekilde. İnsanların çoğunun aksine Gary kendi hayallerini gerçekleştirme arzusundan ziyade annesinin ona biçtiği kusursuz kariyer, mükemmel hayat için sürekli çabalayan, savrulan, yorulan ama hep bir yolunu bularak ayakta kalmayı başaran masal kahramanlarını anımsattı bana. Onu çoğu kez mucizevi bir şekilde ayakta tutan, kendisinin tanımıyla aralarındaki bu göbek bağı.
Bir defa geldiğimiz bu dünyada herkesin kendisi için hayaller kurabilmesi gerektiğine inanıyorum ben. Bu nedenle çok sarstı beni Gary’nin hayatı. Hayatta ulaştığımız nokta ne olursa olsun oraya varmayı kendimizin
Dedektif ile okur arasında adil bir düello sunan ve Honkaku türünü Japonya'da yeniden canlandıran kitap: Tokyo Zodiac Murders. Honkaku dediğimiz türü kısaca özetlemek gerekirse dedektif ile neredeyse aynı şeyleri okuyup görüyoruz. Doğaüstü olaylara yer verilmiyor, tüm bilgiler okura eksiksiz sunuluyor, kurgu genelde harita ve görsellerle destekleniyor.
Gelelim kitaba... Bu kitapta olayı çözen iki kişi var: Anlatıcımız ve dedektifimiz. Burada fazla isim verip kafanızı karıştırmak istemem, keza kitap bunu fazlasıyla yapıyor. Direkt Burç Cinayetleri diyeceğim yani zodiac işte burç. Burç Cinayetleri; Japonya’nın 40 senedir çözülememiş en büyük, en korkunç gizemlerinden ve cinayet silsilelerinden biri. Üzerine kitaplar, teoriler yazılmış yani polis kayıtlarının bile halka açıldığı bir olaydan bahsediyoruz. Şimdi spoiler vermeden kitabın başını anlatacağım; zaten burası kitabın çok küçük bir kısmı, kitabı okumak isteyenler için verilen konu gibi yani.
Kitabın başında bizi Heikichi Umezawa adında bir adamın vasiyetnamesi karşılıyor. Yazdığı şeyler özetle şöyle: Kendisinin şeytani bir güç tarafından ele geçirildiğini söylüyor ve 6 kadının vücut parçalarından mükemmel Azoth'u yaratmak istediğini belirtiyor. Falcılığa, astrolojiye ve kadınlara aşırı ilgili olduğunu yazmış. Aynı evde yaşadığı tam 9 kadın var: 2 öz kızı, 3 üvey kızı, ikinci eşi, yengesi ve 2 yeğeni. Anneler ve en büyük üvey kız haricinde kalan 6 kız Azoth için kurban seçilen kızlar. Yalnız bu öyle basit bir plan değil; hadi şunu öldür, kes tarzı bir şeyden bahsetmiyoruz.
Yazdığına göre astrolojide vücudun her bölümünün onu yöneten, koruyan ve güçlendiren kendi gezegeni varmış. Her kızın burcu farklı. 6 kızın burcuna göre baş, göğüs, karın, kalçalar, uyluklar ve bacaklar kesilmeliymiş.Yalnız bu kadarla da
Gotik Fantastik evrenine Belladonna’yla girmiştim bu seriyle devam ediyorum. Kitaba 10 puan vermemin birkaç sebebi var öncelikle onları konuşalım. Klasik peri kurtadam vs olan bir kitap değil. Yazar kendi evrenini yaratmış ve evrenin ana teması kader kartları. Kader kartları bana tarot kartlarını anımsattı. Kitap ne hızlı gidiyor ne yavaş. Ama 2 kitaptan daha uzun soluklu bir soru olacakmış gibi hissettiriyor okurken. Elsepth sisin insanlarının kanını değiştirdiği Blunder da yaşıyordu ve kendisi 9 yaşındayken bu sisten enfekte olmuştur. Babası bir komutan olduğu için onu ne öldürmeye ne de yanında tutmaya dayanamamış ve Elsepth’in teyzesine göndermiştir. Elsepth kafasında bir kabus yaratığıyla yaşayıp herkesten saklanmıştır. Ta ki isim gününde eve dönüş yolundayken haydutlarla karşılaşana kadar. O haydutlar maalesef ki prens ve kralın yeğenidir. Ravyn, Elsepth’in de enfekte olduğunu öğrenince ona bir teklif yapar. 12 kader kartını toplayıp bu sisten kurtulmak için. SPOILER?!? Elsepth kafasında ki sesten ve yozlaşmadan kurtulmak için bu teklifi kabul eder ama işler tahmin ettiğinden daha hızlı ilerler büyük kötü prensin farklı planları vardır ve Elsepth Yew ailesini korumak için kendisini Çoban Kral’a teslim eder. 2. Kitapta neler olacak merak ediyorum gelecek ay okurum…
Şeytan ile anlaşma yapar mıydınız?
Açıkçası bu kitabı incelemeler ve yorumlar doğrultusunda seçtim ve doğru bir tercih yaptığımı düşünüyorum.
Kitaba 9 puan veriyorum; çünkü bazı noktaların ucu açık bırakılmıştı ve bu durum bende birkaç soru işareti oluşturdu. Bunun dışında kurgusunu, anlatım tarzını ve metnin bölümlere ayrılmış yapısını oldukça beğendim. Akıcı dili sayesinde bir çırpıda okunabilecek, okuru içine çeken bir kitap olduğunu düşünüyorum. 
Paulo Coelho diğer kitaplarınıda okumayı düşünüyorum.
Paulo Coelho diğer kitaplarınıda okumayı düşünüyorum.
ALEX HOWARD-HAYALET KEDİ
.
.
.
Yazarın daha önce #kütüphanedekikedi kitabını okumuştum şimdi ise sizlere #hayaletkedi yorumu ile geldim. Kitabımızın kahramanı Grimalkin ile sessiz sakin bir yolculuğa çıkıyoruz.
1902 yılında başlayan hikayemizin tam 120 yıllık bir geçmişi var bu kedi bu kadar uzun yıldır çok şey görüp yaşamış, bazen anladığını sanmış, bazense hiçbir şey anlamamış.... Ama tek bir şeyi kesin kalmış o da yaşamış olduğu duyguları....
Hep anlamaya çalıştı insanları, davranışlarını, onların yaşadıkları hayatı ve geçmişe baktığında hiçbir şeyi asla unutmadı, unutamadı karmakarışık duyguların içerisinde debelende durdu yıllarca...
Hayat yordu ,insanlar yordu,duygu karışıklığı yordu ama onu iyilik ve kötülüğün kol gezdiği bu dünyada iyiliğin değişmez o oluşu birazcık güçlendirdi.
Kedilerin 9 canlı olduğu söylenir her zaman fakat bu hikayede dokuz canın yaşaması için hayalet olarak geri gönderiliyor.
Bu hikayede Girmalkin'in tarihi sayfalarını peş peşe çevirmek, yaşananları bir kedinin gözünden değil de zamanla insanların değişimini okumak çok keyifliydi.
Akılları şu soru geliyor yaşanan çağ değiştikçe İnsanların bu denli hızlı değişimi normal mi?
O yüzden bir kedinin gözünden hikayeyi okuyor olsanız da insanlara evrilen bir yanıda mevcut,siz de bence bu hikayeyi tatlı bir kedinin gözünden okuyunca çok seveceksiniz
