«Tanrı'nın sırlarına akıl erdiremediğimizden, sadece inanmak mı gerekir? Yoksa akıl yürütme yollarıyla anlamak, çözümlemek, gerçeği bulmak da mümkün müdür? Bir başka deyişle biri Tanrı'nın metinler ve sözler aracılığıyla vahiy edilen, diğeriyse zihnimiz üzerinden keşfettiğimiz iki farklı hakikatle mi karşı karşıyayız? Bu iki hakikat aynı mıdır? Yoksa uzlaştıramaz mıyız? Ya da birbiriyle uyumlu mudur? Bu sorular, çok sayıda filozofve âlimin zihnini meşgul etmiştir.»
Sayfa 245
"Her şeyi daha farklı görmeye başladım.Önceleri, tuhaf şeylerden kendimi çekerken, artık tam tersine sorular sormaya, yüksek sesle olmasa bile en azından içimden her şeyi sorgulamaya başladım."
Sorularla baş edemeyeceğimi hissettiğim, bu soruların cevaplarından çok korktuğum için unuttum.
İnsanın doğası işte böylesine güçlüdür. Başka şansı yoktur, hayatının sorusu olarak gördüğü soruya bir cevap vermek ya da almak zorundadır.
Sorular, yaşayanların konakları ile ölülerin zindanları arasında duran geçit vermez, bir parmaklık gibi görünüyor.
