Hakikat şuydu; sevgi, insanın ulaşabileceği en yüksek ve en büyük hedefti. O anda, insan şiirinin, insan düşünce ve inancının ayrıy ettiği en büyük sırra haiz oldum: İnsanın kurtuluşu sevgiyle ve sevgidedir. Elinde hiçbir şey kalmamış insan dahi, kısacık bir an için bile olsa, sevdiğine ilişkin düşüncelerden nasıl mutluluk duyabileceğini anladım.
ne kadınlar sevdim zaten yoktular
yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
azıcık okşasam sanki çocuktular
bıraksam korkudan gözleri sislenir
ne kadınlar sevdim zaten yoktular
böyle bir sevmek görülmemiştir
His arm tightens around me. “Happier or safer?”
Aren’t they the same?
But no, I know what he’s saying. A ship at harbor is safe, but that’s not what ships are for.
Ben de insanım, kızıl. Geçmişte pek çok hata yaptım, gelecekte de kaçınılmaz olarak yapacağım. Fakat seni bırakmak gibi bir hataya asla düşmeyeceğim. Bizim için en ufak bir şans bile kalmışsa, bunu yapmam mümkün değil. Çünkü senin yanımda olma olasılığın, başka birinin gerçekliğinden bin kat daha iyidir.