Enzo
Dili güzel,anlaşılır ve tabiki akıcıydı:) Hizmetçi kitabıyla aynı mı acaba uff derken inanılmaz bi yere çıktı. Spoiler vermek istemiyorum ama evet güzel ters köşe yaptı Şimdi sırada Hizmetçi İzliyor var
Herkesin hayatında bir Enzo olması dileğiyle iyi okumalar
Merhabalar bugün sizleri adı bile ölümden geçen Elfida ile tanıştırmaya geldim. Kitap günümüzden 3 yıl öncesinde başlıyor. Elfida artık tamamen yorulduğunu ve tükendiğini hissettiği bir anda hayatına son vermeye karar veriyor. Uçurumun kenarında onu atlama demek yerine atlarsan sen bilirsin ama yazık olur diyen bir adamla tanışıyor. Adam o kadar net bir şekilde bunları söylüyor ki Elfida yeniden düşünmeye karar veriyor. Elfida için bu adam bir takıntı olmuştu üç yıl boyunca ne yaptığını nereye gittiğini her şeyi saati saatine biliyordu. Yasa dışarısı dövüşlere başlamasının sebebi de bu adamdı. Tek hedefi karşısına çıkan rakip olmak! Onun da dediği gibi tam üç yıldır Kurşun Alpugan'ın hayatının içindeydi ama aynı zamanda değildi. Kendince oluşturduğu bu planda ona göre avcıyı avlayacak av olacaktı. Sizce başarılı olabildi mi?
Zekasına bayıldım bu kızın. Acayip bir şey gerçekten zehir gibi. Yaşadıklarından sonra çelik gibi bir zırh edinmesi de çok normaldi. Ancak yaşadığı şeyleri normal görmesi beni bir ara delirtti. Destek alıyordu ama öylesine yapıyordu. Turuncu rengi muhabbeti ve Elif'in Elfida oluşunu okumak beni çok üzdü. Babasından resmen tiksindim! Bayağı ağlayıp durdum. Kitaptaki favorim kesinlikle Kılıç oldu. Namı diğer Kurt. Düştük yine bir yan karaktere teşekkürler. Kitabı okuyanlar neden onu seçtiğimi anlayabilir. Nil'in de söylediği gibi aile gökkuşağı ailesi gibi Turkuaz, Safir, Mavi, Larcivert ve Kurşun.. Elfida bu kalabalıkta birazda yaşayamadıklarını yaşadı. Dedim ya o içindeki yoksun, küçük kızın küçücük şeylerde mutlu olması beni çok etkiledi. Kurşun konusunda henüz kararımı veremedim. Arkadaş etrafındaki herkes manyak çıktı ya! Yani kime elimi atsam bir yerde manyak olduğu ortaya çıktı. Kitapta karakterlerin arkasında duramıyorum özür dilerim.
Reklam
Öncelikle kitabın Reverse Harem içerdiğini belirtmekle başlamalıyım. Ben trope bilgisiyle başladığım için çok şaşırmadım. Tabii diğer kitapların spoilerlerini yedim. 1 gün içerisinde bitirdim yazarın yazım dili baya günlük sizi yormuyor. Cecilia 1 yıllık bir süre için babasının yanına taşınıp onun fabrikasında çalışmak zorundadır. Fabrikadaki ilk gününde Sean adlı yakışıklıyla tanışır ve evindeki partiye katılır. Sean ev arkadaşı olan Dominic’le ilk tanışmalarında yıldızları çatışmaya başlar. Sean’la ilişkileri ilerledikçe onu sırlarını sorgulamaya başlar ve ona karşı hislerini. Hem Sean’ı hem Dominic’i sevebilir miydi? Tabii ki bizim çocuklar bu konuda BAYA açık görüşlü. Her şey yolunda giderken kızın bir seçim yapması gerekir bu yolda Kuzgun Kardeşliğine girecek midir? SPOILLERR!!! Ya Dominic ve Sean siz iki salaksınız… Sean’ın başta Cee’yi yakın olmak için kullandığını sonra aşık olduğunu duymak çok üzücüydü. Ve Dom’un sırf onu korumak için bile olsa parti de yaptığı şey çok alçakçaydı. Yazarı da tebrik etmek gerek her şarkıyı nasıl böyle cuk diye oturtmuş. Serinin sonunda gelen adam Tobias mı? Üff Dominic’in öleceğini öğrendiğim için bütün heveslerim yandı bitti kül oldu. Seriyi kısa sürede tamamlarım.
Masallar.. Hani şu hepimizin çok sevdiği ve masum olduğunu düşündüğümüz çocukluk hikayelerimiz. Gerçi bu yeniden uyarlama da hiç kimse masum değil! Yani yazar karanlık derken bu kadar derin bir karanlıktan bahsetti mi bilemiyorum. Kitabı ilk uyarıdan itibaren diken üstünde okudum. Ve tabii ki yine manyak gibi gece okudum. Ayrıca artık hiçbir masal gözümde eski saf haline geri dönemeyecek. Sizleri bildiğiniz masaları unutturacak bir seriye davet ediyorum. Baştan söyleyeyim, mideniz ve kalbinizin dayanamayacağı çok fazla detay vardı. O yüzden bence +22 okuyuculara dshs uygun. Gerçi yaş aralığı verebilir miyim pek emin değilim. Çünkü her sahne hele de işkence sahneleri tam net anlatılıyor. Ve siz korkmadan ve maalesef ki gözünüzde canlandırmadan okuyamıyorsunuz.
Içindeki tüm çocuklarla birlikte yanan bir yetimhane, bu durumu kendileri için fırsat bilen üç kafadar ve o bölgeye avlanmaya giden iki arkadaş.. Ayrıca orası çocuklar için bir psikiyatri hastanesiydi. Kitap 3 perdelik bir oyun gibi anlatılmış. Bu detayı sevdim. Akıcı ve yalın bir dile sahipti. Çeviri yapan arkadaşı canı gönülden kutluyorum. Tertemiz bir çeviri. Kitabı ne kadar itici bulduysam yazarın kafasını o kadar mükemmel buldum. Hala kitabı sevdim mi sevemedim mi bilmiyorum. Lakin kimden nefret ettim kime üzüldüm uff.. Cidden karmaşık duygular içindeyim. Tek bildiğim kitabı gece falan okumayın. Gözümü her kapattığımda değişik değişik detaylar gözümün önüne geldi. Sonunu beğendim güzel bağlandı. Serinin devamını okuyacağım ama hemen değil. Açıkçası #spoiler vermeden ancak bu kadar anlatabilirim.
Şimdi normalde yazarın kitaplarını tekte yutarım. Ancak bu kitapta bir şeyler benim için ters gitti. Önce bir mevzuyu anlamadım. İkizler, denk gelmeler, yer değiştirmeler ve ölümler. Sonra karskterlerle bolca kavga ettim. Tabii ki yazar yine çok güzel seven adamlar ve dik duruşu kadınlar yazmıştı. Ancak bu sefer kadın karakterler güçlü ama aşk konusunda çok aptallardı. Kitapta Ezel karakteri konusunda hep bir kararsız kaldım. Sanki Talya'ya aşıktı ama arkadaş gibi duruyordu. Tipler aynı olunca Helen'e vuruldu. Bilmiyorum. Bu histen kurtulamadım. Tabiiki yazarımızın bir diğer huyu, tüm çiftler mutlu sona ulaştı. Tüm yan karakterler dahi mutlu bir aşka kavuştu. O kul, o kul peki ya bu kul? Yine ayazdayız. Neyse akıcı anlatım ve yormayan betimlemeri yine yerindeydi. Gereksiz detaylar yine yoktu. Kesinlikle yazar bu konuda hakkını veriyordu.
En sevdiğim karakter tabii ki yan karakterimiz Karan. O ekibin geçmişi beni çok etkiledi. Lakin Karan beni en çok etkileyen karakterdi. Sanırım Helen geçmişini anlatırken Ezel'in duruş şekli beni en çok etkileyen sahneydi. Talya gerçekten kitaptaki en geçmişte ki yanlışlarından ders alıp ona göre aşka açılan tek kadındı. Kitap böyle sakin seyrinde devam edecek diye düşünürken yazar ortaya bir bomba attı ve uff! Alev aldık. Bu nasıl bir geçmiş bağlamasıdır. Tüm sırların, olayların ortaya çıktığı an kitabın zirve aynıydı. Aşk, özlem, kırgınlık gibi hisler gerçekten size net bir şekilde geçiyordu. Okurken boşlukta hissetmiyordunuz. Karakterlerin yaşadığı duygular sana da net bulaşıyordu. Sonlara doğru bir aydınlanma yaşadım. Helen kızım sen bensin. Bunu bir kez daha anladım. Vazgeçmesi kolay insanları kimse sevmez ama bu hale nasıl geldiklerini düşünmek gerekir. Yazar bunu karakter üzerinden çok güzel anlatmıştı. Ben yine kaptırdım
Okuyun çünkü kendinizden kesinlikle birşeyler bulucaksınız.Düşünce
Kitabı tam şu an bitirdim ve içimde ‘nasıl ya?’ sorularıyla baş başayım. Kitap hakkında bolca spoiler almıştım ama yine de böyle bir son kesinlikle beklemiyordum. Ters köşe gibi değil ama ters köşe bayağı; yani uff… gerçekten bilmiyorum, okurken aklımı kaybettim. Hayır, akıcı olması ve neredeyse bir günde bitirilecek oluşu değil; Yusuf’un yaşadıkları… Yusuf Faik’in kurtuluşunu beklemek bitirdi beni. Beni Alaaddin bitirdi, beni Tanpınar bitirdi. Kitap bitmedi, kitap beni bitirdi. Kitabı okurken kendimden çokça şey gördüm; çünkü insan psikolojisine çok güzel değinen bir kitap. Kendinizden hiçbir şey bulmasanız bile Yusuf’u bulursunuz ki bu bence çok iyi bir şey. Herkesin bir Yusuf’u olmalı. Yer yer duygulanıp yer yer sinir olduğum Yusuf’un, sonunda da başında da aynı olması kırdı beni ama eminim, elbet kurtulacak. Ben sana inanıyorum Yusuf, sen de kendine inan.
Reklam
Reklam