"....
Öptüğüm ölümümdü gözlerinde
Azrail'e İsrafil'e Sûr'a sor.
Yeter kanıt değilse şayet sana
Mahşeri bekle; bir melekle huzura sor."
şîrê şêr di eyarê şêr de-
şêrgele hebûn şêrgele
-çi mê çi nêr-
li berpalên Agrî kite-kit dînemêr
li zaxrojan kur î kurroj
û
sîng kele! ristek xerîbî ne d’ stranekê de
hin di qefesan de lexebkirî, baz
çar hîm çar hêvî, semax e pahra wan
kêl spartî çiyayê xewnan
ji rehma vê axê, ji pişta vî gelî
şêrgeleyek bû Mîr Bedirxan! şêrgele hene; dûre-war... û bendî
şêrgele hene; pêtên ji êgir jendî
şêrgele hene; por-nêrgiz, xec hinark
bi navê Leylê, û Şerefkendî! çiya sêwî ne niha bêyî wan
Helgurd sêwî ye
Sefîn sêwî, Sîpan sêwî...
çeper bêxwedî ne li Cûdî
li Lolan sirûd bê olan, çek bê xwedan
kî bûn ew hokê hokan?
ew ên çeng eylo, ew ên bejn-hey lo
kî bû lo, kî bûn
ew ên dil pola
û
gurçik risas? ! şêrgele hene; bê kêl û bê gorn
şêrgele hene; şevçirax û heyve-ron
şêrgele hene, ji azadiya bi gon
di bin axa sar de b’ axîn razayî! di binê aşûteke xezeb-spî de man
an çûn li ber pêlên aveke tezî?
xwezî ez miribûma, û hew bû!
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Seydayê Tîrêj - AştîxwazimHelbestên Kurdî
Ez kurdim serbilindim, ez xortê perwerî me
Lawê bajar û gundim, reş mar û ejderî me
Pilingê gerdemendim, ez dêwê çar serî me
Ez pêwanyê der bend im, ez ji bingeha arî me
Ez taca Efrîdonim, şûrê Rustemê Zal im
Ez bastonê di destê, wî şêx Seîdê kal im
Cenawerê Zaxros im, Zerdeşt yê şengal im
Pêşmergê Berzanî me, xwedyê şapik û şal im
Ez kurdim dilovan im, dil nerm û aştî xwaz im
Hevalê pêşverû me, azad û serfiraz im
Ez bin destiyê nakim, mêrxas û cengebaz im
Nêçîrvanê neyar im, ez mîna teyrê baz im
Ez ji Dêrsim û Bingol im ez ji Serhed û Xelat im
Ez Torî û Hmrîn im, canfidayê welat im
Ez gamasiyê Xabûr im, hûtê Dicle û Firat im
Ez şêrê Kurdistan im, gernasê rojhilat im
Ez bi nav û bi deng im, men hem demê Guvara
Ez sersot û piling im, li zozanê Hekara
Ez agirê ser têz im, li şax û zinara
Ez Tîrêj û birûsk im, li hemberê neyara
Gelî koma milletan, ma ka edalet kanî
îraq û Tirk û îran, tev tên me vî zemanî
Gurmîna teng û topan, deng çû ezmanê banî
Sor bûne deşt û zozan, ji xwîna erxewanî.
ZEYAD BRÛSK _ VIYAN Û AGIR
Zexm vekiriye çavên xwe stêrka gelawêj
Di rojên gewrindera serê bajarê silêmaniyê
Tofên jiyana şehîdan dixûyê li her derê
Xak tepisi ye bi hestên dilên serhildêr
Nêz bûye qulincên roja nû di Berbanga vejîna gelê min de
Govend e semawend e her çar pariyê warê min
Êdi dem hatiye
Diqelişe xaq mîna volqanekî bêsebir, bihêz û germ
Şîn dibe evînek li Silêmaniyê
Li bajarê serhildan û ronakiyê
Li warê berxwedan û baweriyê
Vîn dibe navê wê, VIYAN dibe
Ey viyan
Diherike dîrok di nav damarên hizrê te de
Û her kêliyê tu, bidengê şîmşala xemgîn, qêrîna zarokên sînema amûdê dibêjî
Ew bedenên ku bûne pêtên azadiyê
Di her helbestê tu, niştecîhên helepçê dijî
Ew laşên ku ser lorikên zarokan heliyayî
Tu dibî xendeya ser lêvên zarokên Amedê
Ewên pêxas, ewên hejar, ewên birçî û tiyê jiyanê
Te bi kesera dilê zarokên welatê min re hûnandiye hestên xwe
Te bi şîrê helalê dayîkên min re şûştiye ramanên xwe
Lewma VÎYAN
Lewma tu bûyî ala leyla çiyan
Te xweliyê canê Leyla Qasim xwe werkir
Bi agirê Ronahî û Berîvanan, Sema û Zekiyan xwe pijand
Û ketî rêça Bêrîtan û Zîlanan
Lê tu hê jî ew zarok î Viyan
Geş bûyî di nav hewriyan de,
me gelek ditin bahozên zer
di çav xwe de fêris, hinava xwe de newêrek û bêbext derbas bû
gelek hatin bablisokên zer, te behsa xanê mezin, ata û ismet inonû kir
ew hatin û çûn lê ez li vir im
li vir im bû ma dîvarê qalin li ser bedena te
di çawê te de mina direhê me
di gewriya te de mina bablisoka ji agir im
birçî, tazî, bêder le dîsa bar nakim her li vir im
kolana dadigirim
min zindan kiriye dibistana şoreşê, mala rûmetê ez li vir im
li vir im nobedarê darâ guzê me tûwa li hewşe, nobedarê tenûra dayika şêrin im
hevîrtirşim di legena hevîre welat de dipêjim nanê kurdayetiyê
dema ez têm bin latê diguveşîm
ax nanê min e, lê ez birçî bim
le dîsa bar nakim her li vir im
asabê min ji cemeda kûr a Agîri
di dilê min de dojeha sor, ez li vir im
li vir im û bang dikim birayê xwe, li pişta xetê, li Başûr, li Bakûr were cem min ka destê xwe
ez li piştâ te me sûr a çiye
bawer neke ji gotinên marên zer
rih dibe bost
lê dijmin nabê dost
paşayê kor mina Bedirxanê Botan
ne gotin Başûr û Bakûr dane ber xwe ji Dersim heta Mûsil û Kerkûk
gotin em in lawê Mezopotamya, em in lawê Kûrdîstan, em in lawê Kûrdîstan
bera her kes bibihîse doza min
li ser vê xakê min nivîsiye dîroka paşeroja xwe
li ser vê xakê dinivîsinim dîroka roja xwe
û ez e li ser vê xakê binîvisinim dawiya xwe
Ez li vir im..
Bayram.Şiir
Bu da bayram süfrəsi; yarım araq, şor balıq.
Bir də yalqız kitablar, düzülüblər yan-yana.
Niyə hər şey düşməndir, hər şey, hər şey insana?
Ot basıb hər cığırı, yox daha yolu.
Qəlbim yalqız və bomboş, külqabımsa dopdolu.
əsəblərim pozulmuş, yuxuda da qan-tərəm.
Getedən daha qoca, gənc Verterdən betərəm.
Qulliver də deyiləm, çıxıb səyahət edim.
Üç-dörd lilipud qalıb. Mən axı hara gedim?
Bəlkə, Bulqakov kimi məktub yazım padşaha.
Görən, bu hərəkətim xoş gedərmi Allaha.
Bəlkə, Tolstoy olum, atım gedim mülkümü.
Bəlkə, quruyum ot tək, bəlkə, solum gül kimi.
Ya da sərgərdan olum Knlupa çevrilim.
Üsyan edim özümə, taxt-tac kimi devrilim.
Ya da Çörçillsayağı qurşanım siqaretə.
Bir memuar da yazım. Lazım olar millətə.
Ya da ki Homer olum, bəlkə, gözüm tutula.
Bəlkə, gözüm görməyə, bəlkə, canım qurtula.
Hüqo da çox uzaqdı, başı qarışıb nəsrə.
Taksi də baha gedir on doqquzuncu əsrə.
Bu vaxt kim bikar olar, ağlıma kimsə batmır.
Svayq evdə olmaz, Selincerə zəng çatmır.
Qorki də çox qocadır, içkini də tərgidib.
Hadi də itkin düşüb, yer üzünü tərk edib.
Məmmədquluzadə də, deyirlər, can üstədir.
Fiscerald ayıq olmaz, Kafka da ki, xəstədir.
Bəlkə, Dostoyevski? O da yəqin kart sıxır.
Pamukla dalaşmışıq, məni Rollan Bart sıxır.
Balzakla da alınmaz, özündən çox razıdır,