Serenay
@srnybygn
Okudukça anlıyorum; bazı cevaplar hayatın içinde değil, satır aralarında saklı.
3 Ekim
50 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Puan vermedi·288 syf.·
15 günde okudu
·Okunma: 06 Mayıs 2026 01:07
·2026 8. kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şermin Yaşar ile bu kitap sayesinde tanıştım. Uzun zamandır kütüphanemde okunmayı bekleyen Söyleme Bilmesinler’i sonunda elime aldım ve iki gün gibi kısa bir sürede bitirdim. Akıcı dili ve merak duygusunu diri tutan kurgusuyla beni kolayca içine çekti.
Kitabın isminden de anlaşılacağı üzere, anlatılan şey aslında çok tanıdık: Dertlerimizi, kırgınlıklarımızı içimize attıkça büyütüyor; zamanla bu yükün altında ezilip bambaşka insanlara dönüşebiliyoruz. Söylenmeyen her şey, insanın içinde sessiz ama ağır bir dağa dönüşüyor.
Bir ailenin birbirinden sakladığı gerçeklerin, zamanla onları nasıl uzaklaştırdığını; her bir karakterin kendi ağzından, kendi haklılık payıyla okumak oldukça etkileyiciydi. Her birine ayrı ayrı üzüldüm. Çünkü hepsi kendi içinde bir savaş veriyordu ve insanın kendiyle verdiği savaşın ne kadar ağır olduğunu bir kez daha hissettim.
Kurgusu klasik anlatıların biraz dışında ilerlese de okuması keyifliydi. Yer yer durup düşündüren, yer yer de insanın içini hafifçe burkan bir hikayeydi. Büyük beklentilerle başlamamıştım ama okuma süreci boyunca beni içine almayı başardı. Genel olarak severek okuduğum, aklımda kalan kitaplardan biri oldu. 
Şermin Yaşar
Şermin Yaşar
“Umut her zaman vardır”Edebiyat-Düşünce
Uçurtma, Laetitia Colombani’nin kaleminden çıkan, ilk romanı Saç Örgüsü ile kurduğu duygusal evreni farklı bir yerden genişleten zarif bir hikâye.
Kitap hakkında “devam romanı” denildiğinde, açıkçası ilk eserdeki üç kadının izini sürmeyi bekliyordum. Ancak yazar, beklenenin dışına çıkarak çok daha incelikli bir yol seçmiş. Bu kez, Saç Örgüsü’nden tanıdığımız Smita’nın kızı Lalita ile, eşinin ölümünün ardından huzur bulmak amacıyla Hindistan’a gelen Lena’nın yolları kesişiyor. Bu karşılaşma, sadece iki karakterin değil iki dünyanın, iki yarım kalmış hikayenin ve en önemlisi iki umudun buluşması gibi.
Roman, bir yerlerde hala mucizelerin mümkün olabileceğine dair o ince ama dirençli inancı hatırlatıyor. Büyük olaylardan çok küçük dokunuşlarla ilerleyen hikaye , insanın içine sessizce işliyor. Bambaşka hayatların, farklı coğrafyaların ve kırılgan kaderlerin ortak bir noktada birleşmesi, kitabın en güçlü yanı.
Dili akıcı, atmosferi yumuşak ama etkisi derin. Öyle ki sayfalar hızla akıp giderken, içinizde hafif bir sızı ve tatlı bir umut bırakıyor. Bir çırpıda okunabilecek, fakat bittikten sonra bir süre zihninizde dolaşmaya devam edecek bir roman.
Kısacası, Uçurtma beklediğim gibi bir devam değil, ama belki de tam bu yüzden çok daha güzel. Çünkü bazen hikayeler , bıraktıkları yerden değil, kalpte açtıkları yerden devam eder.