"......... merhametli olun, insanlara mülâyemetle muamele edin ve hem yokluğa hem de varlığa karşı sabrı elden bırakmayın. Hiçbirimiz Peygamberler kadar sıkıntıya dûçar olmadık, o halde affedin... Hiçbirimiz Allah'ın dostları kadar ağır zahmetlerle imtihan edilmedik, o halde affedin... Halinize şükredin ki daha iyisine kavuşmaya hakkınız olsun; Allah dağına göre kış verir... "
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Akıl ve yürek birbirinin yoldaşı olamazsa, düşmanı olur.
"Geçmişe 'mazi' derler " gibi abes bir tekerlemeye
bütün tarih ile zaferler kurban edilmektedir.
Hıristiyanlık camiası "Hayat, mücadeledir." felsefesinin arkasında güçlünün zayıfı ezdiği zalim, gaddar, müsamahasız bir dünya kurup kendi çevresini her türlü zulüm kasnağıyla çevirir, bir süre sonra da içinde bunalırken, Osmanlılar "Hayat, muavenettir (yardımlaşmadır)." şeklinde özetlediği hayat telâkkisi sayesinde huzura kavuşuyor, himaye ve şefkat dünyasında mutluluğun zirvesine çıkıyordu. Ve menşei Kur'an olan,hadis olan bu anlayış sayesinde yardım müesseseleri vücut buluyor, bu mükemmel idrakten insanlar kadar hayvanlarla bitkiler de hisselerini alıyordu.
" Kimsesiz hiç kimse yok her kimsenin var kimsesi.. Kimsesiz kaldım yetiş ey Kimsesizler Kimsesi " Ruşenî
