《Dünyanın safası gitti ve kederi kaldı.》
Hep, hergün biraz daha koyulaşan o kederin loşluğu içinde sürünüp gidiyor değil miyiz? Dünya hergün biraz daha karanlık...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Günümüz hezeyanlarindan biri:
-Allah'tan korkulmaz; Allah sevilir.
Bunu söyleyenler o ahmaklardır ki, aşkın bizzat korkulu bir şey olduğunu ve sevilenden bir o kadar da korkulduğunu bilmezler, sezmezler. Sezebilselerdi ödleri patlardı. Bahsettikleri korku da Allah'a karşı duyulması gereken korku değil, kaba ve insanî ceberruta duydukları zoraki his...
Hudutsuz incelik...Din
《Mutlaka affeder 》 kanaati de, 《mutlaka affetmez 》itikadı da, dinde en büyük suçlardan...
En büyük korkuyla en büyük ümit arasında olacağız... Sağ ve sol kanatlar muvazenesi...
Bir padişahtı...
Genç yaşında büyük bir kudrete sahip olmuştu. Bir emriyle kralların tacı çıkar, tek sözüyle tahtlar devrilir, devletler yıkılırdı.
Fakat evlâdını geri getiremezdi, ölüme hükmedemezdi. Öyleyse kudreti gibi görünen şey, aslında acziydi. Belki de hâkim mevkiinde bir mahkûmdu. Ne kaderi değiştirebilir, ne ölümü geciktirebilirdi.
Şu halde gurur, maskaraca bir fantezi olurdu. Dünyanın yarısına hüküm geçiren bir padişah olmaktansa, evlat acısı tatmamış bir baba olmak daha güzel, daha cazipti.
