A
@ssadecebirokurrr
Kitap okumayı hayatının vazgeçilmez bir parçası olarak gören öğrenmeye ve keşfetmeye tutkuyla bağlı bir öğretmen :)
Bu kitap, bir gün aniden ortaya çıkan garip bir salgını anlatır. İnsanlar teker teker kör olmaya başlar. Ama bu bildiğimiz karanlık körlük değildir; herkes bembeyaz bir boşluk görür. Hastalık hızla yayılır ve kör olan insanlar bir karantina alanına kapatılır.
Başta her şey kontrol altında gibi görünür. Ancak zaman geçtikçe düzen bozulur. İnsanlar aç kalır, korkar ve giderek daha bencil davranmaya başlar. Bu ortamda insanın aslında ne kadar kolay değişebildiğini görürüz. İyilik de kötülük de insanların içinde vardır, ama zor zamanlar hangisinin ortaya çıkacağını belirler.
Kitapta dikkat çeken en önemli şeylerden biri, karakterlerin isimlerinin olmamasıdır. Herkes “doktor”, “doktorun karısı”, “ilk kör” gibi tanımlarla anlatılır. Bu da aslında anlatılanların sadece birkaç kişiye değil, tüm insanlığa ait olduğunu hissettirir.
Yazar José Saramago bu hikâyeyle bize şunu anlatmak ister: Asıl körlük gözlerin görmemesi değil, insanların vicdanını kaybetmesidir. İnsanlar görse bile birbirini anlamıyorsa, aslında zaten kördür. 
Körlük 
José Saramago
Körlük José Saramago
Reklam
Bahçıvan ve Ölüm | Kitap İncelemesiAlıntı
Bahçıvan ve Ölüm’ü okurken bir hikâye değil de, bir insanın iç konuşmasını okuyormuş gibi hissettim. Georgi Gospodinov bu kitapta babasının hastalığı ve ölümü üzerinden hem kendi duygularını hem de ölümle yüzleşme hâlini anlatıyor. Anlattıkları çok tanıdık. O yüzden kitap kısa olmasına rağmen etkisi büyük.
Kitapta beni en çok etkileyen şey, anlatımın çok sade ve samimi olmasıydı. Büyük cümleler, süslü ifadeler yok. Sanki biri sessiz bir odada, sakin sakin başından geçenleri anlatıyor. Bu sadelik, duyguyu daha güçlü hissettiriyor. Okurken bazı yerlerde durup düşündüm, bazı yerlerde de boğazım düğümlendi. 
Bahçıvan ve Ölüm
Bahçıvan figürü aslında babayı temsil ediyor ama aynı zamanda hayatı, emeği ve sabrı da çağrıştırıyor. Ölüm ise hep orada, ama bağırarak değil; sessizce, adım adım yaklaşıyor. Kitap, ölümü korkutucu bir olaydan çok, hayatın kaçınılmaz bir parçası olarak gösteriyor. 
Georgi Gospodinov
Okuması kolay ama sindirmesi zor bir kitap. Hızlıca bitiyor ama bitince insanın içinde kalıyor. Bana göre bu kitap, ölümden çok geride kalanların yaşadıklarıyla ilgili. Sevdiklerimizi kaybetmenin insanda açtığı boşluğu çok yalın bir şekilde anlatıyor. Bahçıvan ve Ölüm 
A Georgi Gospodinov
Bahçıvan ve Ölüm
Bahçıvan figürü aslında babayı temsil ediyor ama aynı zamanda hayatı, emeği ve sabrı da çağrıştırıyor. Ölüm ise hep orada, ama bağırarak değil; sessizce, adım adım yaklaşıyor. Kitap, ölümü korkutucu bir olaydan çok, hayatın kaçınılmaz bir parçası olarak gösteriyor. Georgi Gospodinov
Okuması kolay ama sindirmesi zor bir kitap. Hızlıca bitiyor ama bitince insanın içinde kalıyor. Bana göre bu kitap, ölümden çok geride kalanların yaşadıklarıyla ilgili. Sevdiklerimizi kaybetmenin insanda açtığı boşluğu çok yalın bir şekilde anlatıyor. Bahçıvan ve Ölüm A Georgi GospodinovKitabı bitirdiğimde kendime ilk sorduğum soru şuydu: "Ben mi Uzun İhsan Efendi’nin rüyasındayım, yoksa o mu benim zihnimde dolaşıyor?" Anar, bizi 17. yüzyılın İstanbul’una, Galata’nın o karanlık ve gizemli sokaklarına öyle bir fırlatıyor ki, kendinizi bir anda dilencilerin, lağımcıların ve alimlerin arasında buluyorsunuz. 
Puslu Kıtalar Atlası
Puslu Kıtalar Atlası, bittikten sonra kapağını kapatıp rafa kaldırdığınız değil, zihninizin bir köşesinde o "puslu" havayı her daim estirmeye devam eden bir şaheser. Puslu Kıtalar Atlası
Puslu Kıtalar Atlası
Puslu Kıtalar Atlası, bittikten sonra kapağını kapatıp rafa kaldırdığınız değil, zihninizin bir köşesinde o "puslu" havayı her daim estirmeye devam eden bir şaheser. Puslu Kıtalar Atlası
Kitabın Ruhu: Yatılı Okulun SıcaklığıAlıntı
Hikaye, Noel zamanı bir yatılı okulda geçiyor. Ama öyle kasvetli, sert kuralları olan bir yer hayal etme. Burası dostluğun, haylazlığın ve dayanışmanın kalbi. Kahramanlarımız; zeki ve hassas Jonathan, güçlü ve koruyucu Matthias, korkularıyla yüzleşmeye çalışan minik Uli, şiirsel ruhlu Sebastian ve babasız büyümenin burukluğunu taşıyan Martin.
Her biri hayatın farklı bir tokadını yemiş ama bir arada durduklarında sarsılmaz bir kale gibiler.
Kitap aslında bir tiyatro oyunu provası etrafında dönüyor. Çocuklar "Uçan Sınıf" adlı bir oyun hazırlarken, bir yandan da rakip okulun öğrencileriyle "bayrak ve defter" kavgasına tutuşuyorlar. Ancak asıl olay, geçmişin tozlu sayfalarından gelen eski dostlukların ve kırgınlıkların nasıl şifalandığı.
Kısacası, bu kitap, "Büyüdüğünde de kalbindeki o dürüst çocuğu kaybetme," diyen bir dost mektubu gibi. 
Uçan Sınıf
Uçan SınıfVeee bitmesine bir yandan üzüldüğüm ama bir yandan da bitmesi için can attığım bir kitap hakkında kısaca konuşmak istiyorum. Kitabın konusu;
Bir grup İngiliz okul çocuğu, uçakları düşünce ıssız bir adada mahsur kalıyor. Büyük yok, kural yok, okul yok. Başta her şey bir tatil gibi başlıyor: Yüzmek, meyve yemek, oyun oynamak... Ama bir süre sonra "hayatta kalma" telaşı başlıyor. Kimisi "Düzen kuralım, ateş yakalım ki bizi kurtarsınlar" diyor (Ralph), kimisi ise "Gelin avlanalım, dans edelim, canavarı öldürelim" diyor (Jack). Sonrası ise tam bir kaos. Neden bu kadar etkilendin derseniz de; kitabı okurken kendinizi çocukların arasında bir yere koymadan edemiyorsunuz. Golding’in asıl başarısı, kötülüğü dışarıdan gelen bir canavar olarak değil, çocukların (ve dolayısıyla insanın) içine yerleştirmiş olması. Okumanızı önerir miyim? KESİNLİKLEEE
Eğer insan psikolojisine meraklıysanız, toplumun neden kurallara ihtiyaç duyduğunu anlamak istiyorsanız bu kitap bir klasik. Bitirdiğinizde "canavar aslında kim?" sorusuna vereceğiniz cevap sizi biraz korkutabilir.
Reklam