Ayrıldılar… Ve bir daha birbirlerini görmediler.
Fakat ikisi de küçük derenin kenarındaki söğüdü ve orada geçirdikleri güzel ilkbaharı ve yazı unutmadılar.
Ben, artık ondan hiç bahsetmiyordum. Fakat, taze ağaçların gövdesine kazılmış isimler, zaman ile onların kuru bağrında nasıl derin ve büyük yaralar halini alırsa, Seniha’nın hatırası da bende öyle olmuştu.