“Benim kanatlarım oldun Gülsarı. Hayatımın en güzel günleri, en mutlu dönemi, seninle beraber gidecek. Seni hiç unutmayacağım Gülsarı!
Gözümün önünde sönüp gidiyorsun doğuştan tulpar Gülsarı!
Bir gün öbür dünyada karşılaşırız, ama artık senin toynak seslerini duyamayacağım. O dünyada senin koşacağın yol yok, nal izlerini bırakacağın toprak yok. Ot bitmez, canlı sesi çıkmaz orada. Ama ben yaşadıkça sen hiç ölmeyeceksin Gülsarı. Çünkü her zaman hatırlayacağım seni. Senin ayak seslerin kulağımda güzel bir ezgi gibi kalacak…”