Bir adam sana vurur, özür diler, sen de bir daha asla tekrarlanmayacağını düşünürsün. Ama sonra ona bir aile isteyip istemediğinden emin olmadığını söylediğinde sana bir kez daha vurur.
İçimizde şeytan yok... İçimizde aciz var... Tembellik var. İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey: hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var... Hiçbir şey üzerinde düşünmeye hatta bir parçacık durmaya alışmayan gevşek beyinlerimizle kullanmaya lüzum görmeyerek nihayet zamanla kaybettiğimiz biçare irademizle hayatta dümensiz bir sandal gibi dört tarafa savruluyor ve devrildiğimiz zaman kabahati meçhul kuvvetlerde, insan iradesinin üstündeki tesirlerde arıyoruz.