storyofreader
@storyofreader
Şu anda okuduğu kitap
Düşünme yetisinin insanlardan alınıp maymunlara verildiği bir dünya hayal edin. Nasıl bir hayatımız olurdu hiç düşündünüz mü?
İnsanların maymun, maymunların insan yerine geçtiği; yalnızca rollerin değiştiği, kalıpların/şekillerin aynı kaldığı; gorillerin, orangutanların, şempanzelerin söz sahibi olduğu bir gezegen hayal ettiniz mi hiç?
Bir uzay gemisine biniyorsunuz, çalışma arkadaşlarınızla başka bir güneş sistemi Soror’a iniş yapıyorsunuz. İnsanlarla karşılaşıyorsunuz evet ama karşılaştıklarınız yabani, ve maymunlar ise pantolonlu, kravatlı, etekli, araba sürüyor. Ortamı bir hayal edin. Siz ise deney hayvanı olarak görülen, beyin sisteminiz onlara benzediği için üstünüzde çalışmalar yapılabileceği düşünülen hayvanlarsınız. Tanıdık geldi değil mi?
Maymunlar Gezegeni, elbette insan türüne, insan zekâsına, insan uygarlığına bir güzelleme, bir övgü ve yüceltme çabası. Kitabın son kısımlarında ortaya çıkan bilgilerle bu mesajını daha da net ortaya koyuyor yazar.
Kitap bilim kurgu kategorisinde olsa da insanı büyülü ve fantastik yeni bir dünyanın içine alıyor. Yazarın daha ilk baştan ilmek ilmek ördüğü kitabın ön görülemez o satırları ağzınızı açık bırakacak ve bakış açınızı değiştirecek.
Maymunlar Gezegeni iyi bir eser. Çok rahat okunuyor. Okuduğum diğer bilimkurgu kitaplarına kıyasla Ursula K. Le Guin'in kitaplarıyla uzaktan bir benzerlik taşıyor; ama o derinliği taşıdığını söyleyemeyiz.
Reklam
“Zekânın gelişmesi için zaman gerekli. Prensip olarak sanat, daha önemlisi edebiyat olduğunu itiraf edelim.”
"İnsanlardan fazla bir şey beklemediğini sık sık tekrarlıyordu."
Sadık Hidayet, İran edebiyatının önde gelen yazarlarından biri olarak tanınmaya değer bir şahsiyet olduğunu düşünüyorum. Farklı bir dili ve üslubu var. Kendisinde Ömer Hayyam'ın etkisini de görmek mümkün.
Sadık Hidayet bir intihar ile son veriyor yaşamına. Eserde de ölüm kelimesine sıklıkla rastlanıyor. Ancak yine de eserdeki kahraman ile yazarın hayata bakışını özdeşleştirmek doğru olmayacaktır.
Kör Baykuş şimdiye kadar okuduğum romanlar arasında en olağandışı olanlardan biridir.
Gerçekle rüya arasında sürekli gidip gelen bir hikaye.
Zaman ve mekan kavramı iç içe geçmiş vaziyette ne olacağını tam olarak kestiremiyorsunuz, sanki çoklu evrenlerde geziyormuşuz gibi bir atmosfere dahil oluyoruz. Anlatıcının kendini kör baykuşa benzettiği ve hayatını gölgelerden izlediğimiz sahnelere dahil oluyoruz.
Hiçbir yere ait olamayan çaresiz bir ruhun, kendi penceresinden dünyayı görebildiği ama insanlar tarafından artık görülmediğinin, önemsenmediğinin hissedildiği bir kitap.
Dağılma, dönüşme romanı.
Bireyselleşmenin, toplumda kabul görmemenin, kendini soyutlamanın ve içsel buhranların getirdiği bunalımların işlendiği bir metin.
Yazarın hayatından derin izler barındıran bir kitap. Kendi hayatını kendi gölgesine, sadece ama sadece duvara yansıyan gölgesine anlatmak istediği bir uğraş. Kaleminin ustalığını her yere serpmiş ve bizlere ulaştırmış Sadık Hidâyet.
“Hayat baştan başa kıssadır, hikâyedir. “
Reklam