Çayan'ı Gueveracı bir devrim kuramcısı olarak sınıflandırmakla yetinmek hatalıdır ancak Latin Amerika sömürge devrimi teorisyenlerinin onun yazılarında stratejik bir yeri olduğunu da teslim etmek gerekir.
Çayan, hayatının son bir iki yılına kadar MDD (Milli Demokratik Devrim) tezi çerçevesinde fikir ve eylemler üretti. Ancak kuramının en olgun şekli, "Kesintisiz II-III"te kimilerince MDD'nin bir formu olan ancak aslında farklı siyasi iktisadi çözümlemelere yaslandığı için farklı taktik ve stratejik sonuçlar üreten Demokratik Halk Devrimi (DHD) modeli çerçevesindeki tahlillerde bulunur.
1923 yıllarında yönetimin üst kademesinde bulunan Kemalistler, başlangıçta emperyalizmle ekonomik plandaki ilişkilerde çekimserdirler. Bir yandan emperyalizmin uzantısı komprador(işbirlikçi) burjuvazi tasfiye olunurken, yabancı tekellere ilişkin pek çok stratejik işletmeler satın alma yolu ile millîleştirilir ve de borç almada son derece dikkatli davranılırken, öte yandan yine de kapitalist dünya içinde yer alınarak yabancı sermayeye bazı imtiyazlar tanınmaktadır.
Türkiye'nin stratejik konumu ve tarafsızlığı nedeniyle İstanbul, İkinci Dünya Savaşı'nda casusluk ve entrika arenası haline gelmişti.
Stratejik açıdan bakıldığında Hz. Muhammed de küresel, hızlı ve köklü bir stratejik devrim gerçekleştirmişti. Ancak onun devrimi, diğerlerinden Özü itibari ile farklıydı. Çünkü Hz. Peygamber’in stratejik yöntemi, otoritenin merkezileşmesi ve servet birikimi esaslarından hareket etmediği gibi, yaptığı devrim de milliyetçi hareket noktasından yola çıkarak ya da emperyalist emellerle gerçekleştirilmemişti. İşte Hz. Peygamber’in eylemlerinin stratejik olarak benzersiz ve orijinal oluşu, işin bu boyutundadır.
MAHIRIN HALKIN KURTULUS ICIN YAZDIGI MANIFESTODevrim Güncesi
Oportünist ve revizyonistler tarafından karmakarışık hale getirilen bu stratejik çizgi üzerinde biraz durmak gerekiyor. Proletaryanın sınıf savaşı ideolojik, ekonomik ve politik olmak üzere üç cephede birden cereyan eder. Burjuva ideolojisine ve saptırmalarına karşı, proletaryanın devrimci savaşı ideolojik bir savaştır. İşçi ve emekçi sınıflarının hayat ve çalışma şartlarını düzeltme şeklindeki günlük mücadelesi ekonomik mücadeledir. Direkt gerici sınıfların yönetimini hedef alan mücadeleler ise politik .savaştır.
