sudenezir
@sudenezir
Hoşça bak zatına kim zübde-i alemsin sen
Merdüm-i dide-i ekvan olan ademsin sen.
-Şeyh Galip
Öyle yaralar vardır ki hayatta, ruhu cüzam gibi yalnızlıkta yavaşça yiyip bitirirler. Kimseye anlatılamaz bunlar; çünkü herkes bu inanılmaz yaralara genellikle tuhaf ve az rastlanan şeyler olarak bakar. Biri çıkar da bunları anlatmaya yahut yazmaya kalkarsa, insanlar yaygın kanıya ve kendi düşüncelerine göre, onları kuşkucu ve alaycı bir gülümsemeyle karşılar. Zira insanlık henüz bir çaresini bulamamıştır bu dertlerin.
Ahmet Muhtar da Karaköy'ün, Fındıklı'nın o güzelim silüeti önünde İngiliz zırhlılarını görmekten rahatsızdır. Mümkün olduğunca bakmamaya çalışmaktadır. Ama bu çevresine olan ilgisizliginden değil, tam tersine sevdiğini acı çekerken görmeye dayanamamasındandır.
"O kadar eminsin yani Mustafa Kemal Paşa'nın muvaffak olacağından. Hiç şüphe etmiyorsun o halde İstiklâl-i Tam'dan?"
-Hayatta hiçbir şeyden bu kadar emin olmamıştım. Çünkü bu artık Türk'ün savaşıdır. Hem de son savaşı. Türk son ocağını savunuyor. Hiç şüphesiz muvaffak olacağız. Ve bütün mukaddesatım üzerine yemin ederim ki ya hür bir adam olarak yaşayacak ya da bu uğurda öleceğim.